Blogs

Zwangerschapsbingo

'Na de misselijkheid kon ik ook bloedneuzen, hoofdpijn, brok in keel, kramp in been, vergeetachtig, maagzuur, constant plassen en slapeloze nachten afvinken'

Dat ik de zwangerschap geen feest vond heb ik niet onder stoelen of banken geschoven. Mocht je mij in de afgelopen maanden een beleefde vraag hebben gesteld over mijn zwangerschap dan heb je zeker geen zoetsappig ‘het is helemaal fantastisch’ antwoord gekregen…

Heel lullig als je totaal niet geïnteresseerd was en gewoon uit beleefdheid een vraag stelde; ik was niet perse het visitekaartje voor de zwangerschap. Begrijp me niet verkeerd, het feit dat ik een kindje ging krijgen vond ik helemaal het einde. Maar de zwangerschap was voor mij meer een middel voor het uiteindelijke doel. De weg er naar toe, zonder mooie sightseeing stops, gewoon van A naar B. Los van het feit dat ik bijna vier maanden boven de wc had gehangen had ik het gevoel dat ik bij de zwangerschapstest een bingo kaart had gekregen. Voor elk zwangerschapskwaaltje kun je weer een kruisje zetten en bij een volle kaart komt de baby. Gegarandeerd winst, dat dan weer wel.

Dus na de misselijkheid kon ik bijvoorbeeld ook bloedneuzen, hoofdpijn, brok in keel, kramp in been, vergeetachtig, maagzuur, constant plassen en slapeloze nachten afvinken. Lucky me. Ik klaag niet. Als dit er voor nodig is om straks de hoofdprijs te winnen vind ik het goed. Mijn vriend houdt het lekker positief. Onder het mom Karma is a bitch belooft hij mij dat mensen met een makkelijke zwangerschap een zware bevalling krijgen en andersom. Ik weet best dat dit niet waar is, maar het idee staat me op dat moment wel aan.  Inmiddels kan ik helaas bevestigen dat zijn theorie niet klopt.

“De roze wolk bleef weg… en de bingo kaart werd aanzienlijk voller”

Al met al was het gewoon niet wat ik ervan had verwacht. Al die stralende moeders, mensen die blijven zeggen hoe ze hun zwangerschap missen. En vooral de zin: ‘Als je straks bevallen bent dan zou je willen dat hij nog in je buik zat!’ Ik kon
en kan me daar helemaal niks bij voorstellen. Negen maanden lang heb ik gewacht op de roze wolk die voorbij zou komen. Klaar om te springen en me aan te sluiten bij al die blije zwangere vrouwen. De roze wolk bleef weg… en de bingo kaart werd aanzienlijk voller.

Olivier, onze zoon is inmiddels zes weken oud. Hij is uit mijn buik en ik ben niet meer zwanger. Gelukkiger kun je me niet maken. Ik heb inmiddels geaccepteerd dat zwanger zijn niet mijn hobby is. En langzamerhand hoor ik meer moeders die toegeven dat het helemaal niet zo’n feest is als iedereen zegt. Fijn om te weten dat ik niet de enige ben. Want geloof me, verjaardag na verjaardag aan vage kennissen vertellen dat het goed met je gaat maar dat je er wel klaar mee bent is niet perse leuk wanneer iedereen reageert met “Oh echt?!” “Wat gek!” en nog erger: “Misschien moet je er met iemand over praten!”

Dolgelukkig was ik dan ook toen mijn vriend afgelopen week zei “die roze wolk en die happy glow die je niet had tijdens je zwangerschap, die heb je nu!” En of ik die heb! Ik heb het liefste en knapste kind van de hele wereld en ik kan er de hele dag naar kijken. En laten we eerlijk zijn, daar doe je het toch voor? Bingo! Ik heb de hoofdprijs gewonnen!

Booking.com