avatar
     
Stories

Donorkind Ester (45) maakt zich zorgen om de baby-industrie

'Iedereen moet en zal een kind krijgen, er is veel begrip voor de kinderwens van ouders, maar er wordt te weinig aan de kinderen gedacht'

Ester de Lau (45) kwam er op haar 28e achter dat haar vader niet haar biologische vader is. Toen haar ouders in de seventies zwanger probeerden te worden maar haar vader onvruchtbaar bleek, gingen ze naar dokter Leo Swaab voor kunstmatige inseminatie met donorzaad. De voorwaarde: de behandeling moest geheim blijven. Ester maakt zich zorgen over de huidige babyindustrie en wil als donorkind ‘wensouders’ graag waarschuwen: “Iedereen moet en zal een kind krijgen, er is veel begrip voor de kinderwens van ouders, maar er wordt te weinig aan de kinderen gedacht.”

Achtentwintig jaar lang twijfelde Ester geen dag of haar vader wel haar echte vader was. Maar zeventien jaar geleden staat haar wereld op zijn kop als ze hoort dat haar moeder zwanger is geworden door middel van zaad van een anonieme spermadonor. Ester: “Mijn vader was hertrouwd en zijn nieuwe vrouw dreigde zijn geheim aan mij te gaan vertellen, waardoor mijn vader het me uiteindelijk zelf verteld heeft. Vanaf het moment dat ik hoorde dat mijn vader mijn vader niet was kwam ik in een moeilijke situatie terecht: de mensen die me vanaf kleins af aan leerden dat ik niet mag jokken, hadden jarenlang gelogen over mijn basis.”

In de tijd dat Esters ouders zwanger probeerden te worden, zijn er meer kinderen verwekt door middel van anoniem donorzaad. De dokter die de ouders van Ester in de jaren zeventig hielp met zwanger worden is Leo Swaab. Hij startte in de jaren vijftig als een van de eerste met kunstmatige inseminatie met donorzaad om kinderloze echtparen te ‘helpen.’ De behandeling was destijds zeer controversieel en kon alleen plaatsvinden wanneer de dokter, de ouders en de donor een geheimhouding tekenden. Dokter Swaab vertelde Esters ouders dat het beter zou zijn als ze nooit eerlijk zouden vertellen hoe hun dochter was verwekt. En daarom zwegen ze al die jaren.

Vijftien jaar lang sperma gedoneerd

“Mijn ouders hebben de boel jarenlang voor de gek gehouden. Ze hebben een eigen sprookje gecreëerd. Het gekke is, dat ik verder juist heel vrij ben opgevoed; toen ik vijf jaar oud was kreeg ik al seksuele voorlichting. Maar de waarheid over mijn eigen afkomst hebben mijn ouders me nooit willen vertellen.” Ester heeft geen contact meer met de man die haar opvoedde, hij heeft het contact met haar verbroken. Ondertussen doet Ester haar best om haar biologische vader te vinden.

Ester is inmiddels al het een en ander te weten gekomen over haar vader: “Mijn biologische vader heeft in ieder geval vijftien jaar lang sperma gedoneerd. Ik ben erachter gekomen dat ik drie zussen en een broer heb en mijn oudste en jongste zus schelen vijftien jaar. Vierenveertig jaar lang was ik enig kind en nu heb ik ineens een broer en zussen: dat is heel erg gek. We weten inmiddels ook dat al onze moeders meteen de eerste of tweede keer zwanger waren, dus het superzaad van mijn vader zal vast vaak gebruikt zijn. Misschien heeft hij wel honderd kinderen verwekt; we weten het niet!”

Anoniem zaad uit het buitenland

Ester heeft Dick Swaab, de zoon van de arts die aan de wieg stond van haar verwekking, opgezocht. “Hij zegt dat zijn vader alles heeft verbrand en dat hij dus geen gegevens meer heeft over de anoniemen donoren. De zoon van Leo geeft toe dat er destijds niet is nagedacht over de mogelijke gevolgen van de behandelingen voor de donorkinderen. Hij heeft ook een oproep gedaan aan mannen die in die jaren gedoneerd hebben of ze willen overwegen uit de anonimiteit te treden, in het belang van de donorkinderen.”

Als vrijwilliger bij Stichting Donorkind en als een van De Donor Detectives, wil Ester benadrukken hoe belangrijk het recht van een kind is om te weten wie zijn of haar ouders zijn. “De kinderwens is voor veel mensen het vertrekpunt. Mensen die een kind willen, die zullen en moeten een kind krijgen. Er is heel veel begrip voor mensen met een kinderwens. We vinden het allemaal heel normaal om naar Denemarken te gaan voor zaad van een anonieme spermadonor als een vrouw niet zwanger kan worden of geen partner heeft. Als je buurvrouw je vertelt dat ze via een ingewikkelde methode in het buitenland zwanger probeert te worden, is er niemand die zegt: weet je dat nou wel zo zeker?!” Ik ben van mening dat het gebruik van anoniem zaad uit het buitenland niet in de haak is; al voordat je kind wordt geboren ontneem je hem of haar iets ontzettends belangrijks en fundamenteels: zijn of haar afkomst.

De kinderwenspsychose

Ester vindt dat ‘wensouders’ hiermee veel te ver gaan: “Als je bereid bent om voor de geboorte van het kind de rechten van het kind te schenden dan kun je het kind met nog met zoveel liefde grootbrengen, maar dan klopt er iets niet.” Ester maakt zich veel zorgen over de huidige baby-industrie. “Er wordt altijd gezegd dat DNA niet belangrijk is en dat het gaat over waar je opgroeit en wie je opvoeden, maar ik ben het daar niet mee eens. Dat zou betekenen dat je op een kraamafdeling gewoon een willekeurige baby mee naar huis zou kunnen nemen. Zolang je die dan maar heel veel liefde geeft, zou er niets aan de hand zijn. Dat klopt toch niet?”

Dat mensen soms geen grenzen lijken te kennen om de wens een kind te krijgen in vervulling te laten gaan noemt Ester de ‘kinderwenspsychose’. “Zelf ben ik ook geboren om mijn moeder gelukkig te maken. Wat iedereen zich moet realiseren die op deze manier een kind op de wereld zet, is dat je jouw kind mogelijk met een onvervulde ouderwens opzadelt. Hoewel de tijd is veranderd, is dit nog steeds een taboe. Er moet meer over dit onderwerp gesproken worden; afkomst zou namelijk nooit een taboe mogen zijn.”

DNA – en stamboomonderzoek

In 2016 deed Ester mee aan het televisieprogramma Spoorloos. Inmiddels helpt ze ook andere volwassen donorkinderen te speuren naar hun donorvader en zoekt ze naar haar eigen vader met behulp van DNA- en stamboomonderzoek. Van de zes Donor Detectives met wie Ester samenwerkt hebben er drie binnen een jaar hun vader gevonden. Voor Ester en de overige twee is het een kwestie van tijd voordat ze weten welke man aan de oorsprong van hun bestaan stond.

Ester kan niet wachten om haar eigen vader te vinden. “Ik heb altijd gedacht: het zal best een aardige man zijn. Ik ben heel erg benieuwd naar hem, ik wil weten wie hij is. Ik herken dingen niet aan mezelf en ik wil weten waar die vandaan komen.” Als vrijwilliger bij Stichting Donorkind heeft Ester inmiddels honderden donorkinderen gesproken. Ze weet dat het niet altijd een sprookje is, maar zou voor zichzelf toch graag het plaatje compleet maken. “Wat ik precies zoek? Dat weet ik niet. Maar ik ga door tot ik hem gevonden heb.”

Wil je contact opnemen met Ester? Stuur een mail naar [email protected] en wij sturen je mail door. Klik hier voor de website van Stichting Donorkind.

Zes donorkinderen, samen de Donor Detectives. Drie van de zes donorkinderen hebben inmiddels hun biologische vader gevonden. 

 

 

 

Booking.com