avatar
     
Blogs

Helemaal Het Einde – Week 23

'Fleur had verwacht dat haar bestelling in blauwe Appie kratten klaar zou staan bij het Kaapverdiaanse pick-up point, maar niets blijkt minder waar.'

Mathijs – ik weet niet of je me kent van televisie- van Berkel gaat flyeren op de luchthaven Cesária Évora. Fleur en Ocke hebben het rijk alleen en Jasper en Jessica herenigen de twee broers die bij hun werken met hun ouders op het eiland Santo Antão. Welkom bij Helemaal Het Einde- Week 23! 

Fleur en Ocke gaan samen een voorraad drank ophalen voor Casa Timbor. Fleur heeft de bestelling vooraf per mail gedaan en had bij aankomst verwacht dat haar bestelling in blauwe Appie kratten klaar zou staan bij het Kaapverdiaanse pick-up point, maar niets blijkt minder waar. De dame van de drankhandel neemt de tijd om de uitgeprinte bestelling in te voeren in haar computer en laat veranderingsmanager Ocke en zijn businesspartner Fleur maar liefst een kwartier wachten.

De efficiencey laat hier duidelijk te wensen over. Terwijl Fleur beweert dat ze zich echt aanpast aan haar nieuwe cultuur, is het duidelijk dat ze zich groen en geel ergert. Ocke niet, die heeft geen problemen met een uurtje lamballen. Persoonlijk lijkt het me niet zo heel efficiënt om met zijn tweeën een halve dag op pad te gaan om drank te halen, maar dat is iets wat ik wellicht later nog een keer aan Ocke en Fleur kan terugkoppelen, stukje feedback op een flipchart.

Ocke en zijn snelle planga

De broer van Mathijs komt met zijn gezin op bezoek bij de van Berkels. Daan is blij dat zin neefje er is en dat hij eindelijk een leeftijdsgenootje om zich heen heeft. Hij is minder blij dat zijn moeder hem drie keer naar een winkel stuurt voor een pak sap zonder hem pegels te geven. Anna Eva is heel blij dat haar lieve nichtje Emma er is; ze heeft Emma’s lach heel erg gemist en wil haar het hele eiland laten zien. Terwijl de van Berkels genieten van een dagje strand, staat Ocke met zijn snelle planga weer keihard te werken; met zijn handen in zijn zij of zakken geeft hij een spreekbeurt over traditionele Kaapverdiaanse dakbedekking: “Het is eigenlijk een simpele structuur, tak tak tak.”

Ocke en Fleur, die hun kinderen Suus en Wolf al wekenlang niet meer opgehaald lijken te hebben van school, gaan aan het einde van de dag op verzoek van de regisseur nog even sparren over hun makelaarsambities. Regisseur: “kom maar aanlopen, leg de stoelkussens neer en klets maar even over het weer.” Fleur: “Het is frisjes.” Ocke: “Waar is het zonnetje?” Regisseur: “Pak het wijntje maar, proost even met elkaar en begin te praten over jullie makelaarskantoor. En je mag best even benadrukken dat het een uitzonderlijk moment is, zo in alle rust.” Ocke: “Het is wel een uitzonderlijk momentje dit.” Regisseur: “Benoem anders even dat de kinderen binnen zitten, want de kijkers vinden het vast vreemd dat we jullie kinderen nooit meer in beeld laten zien.” Ocke: “Zolang we geen geschreeuw horen gaat het goed binnen.” Oh reality, wat is het toch #echt en #spontaan.

Week 24: Ocke wordt hartchirurg

Vanaf nu is Ocke makelaar. Daar hoef je in Kaapverdië namelijk niets voor te kunnen. Er is geen opleiding voor en dat vindt Ocke mooi. Prachtig toch? Een nieuw land met nieuw spelregels. Hij kan zijn geluk niet op: “Als je hier jezelf als makelaar wil neerzetten, dan kan dat”. Ik verheug me ineens heel erg op de uitzendingen van de komende weken. Want wat heeft Ocke nog meer voor ons in petto? Week 24: Ocke wordt hartchirurg. Week 25: Ocke wordt advocaat. Week 26: Ocke wordt registeraccountant. Mark my words, van Ocke Molenaar gaan we nog veel horen.

De familie Beerens is er een paar dagen op uit, maar het prachtige groene eiland Santo Antão. Jasper en Jessica nemen niet alleen opa, oma en de kinderen mee, maar ook de twee broers die al maanden keihard bij de familie aan het werk zijn. Zij hebben hun ouders al zes jaar niet meer gezien omdat ze de overtocht per boot niet kunnen betalen en omdat ze zelf geen auto hebben om het huis te bereiken. Voor Jasper en Jessica was het vanzelfsprekend om de broers mee te nemen, wat ik fantastisch en superlief vind. Iedereen is blij om op Santo Antão te zijn vanwege de rust… Behalve Jasper dan, die continu Jessica, Britt en Floor in zijn oor hoort piepen.

Sigaretten en oude mannetjes

Het laatste stuk naar het huis van de familie moet worden gelopen, en dat doen ze dan allemaal weer zonder te piepen. Ik vind het knap om te zien hoe de familie Beerens integreert, vriendschappen opbouwt en echt iets probeert te betekenen voor de lokale bevolking. De Kaapverdianen vertellen hoe dankbaar ze zijn dat Jasper ze de kans geeft om herenigd te worden met hun ouders. Jessica voelt zich in het huis van opa en oma direct helemaal thuis: het ruikt naar sigaretten en oude mannetjes, net als in Brabant. En in het oude, kleine huisje mag iedereen blijven logeren. Want, “waar een wil is een weg, en waar een weg is, is een wil.”

Tot volgende week!

Booking.com