avatar
     
Blogs

Vrouwen zouden elkaar veel meer moeten helpen en daardoor versterken

'Wanneer een vrouw op het werk promotie maakt denken vrouwelijke collega's al snel: wat zou ze daarvoor gedaan hebben? Ze werkt hier nog maar net!'

Het is Internationale Vrouwendag. Een dag waarop we aandacht geven aan hoe belangrijk gelijkheid tussen mannen en vrouwen is. In sommige landen is deze dag een feestdag, in andere landen allesbehalve en in Nederland gaan we er graag een beetje aan voorbij. Is het nou echt nodig? Zo’n speciale vrouwendag? En zo ja: hoe kunnen we ervoor zorgen dat de positie van vrouwen wordt versterkt? Ik denk dat ik het weet. 

In de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens is vastgesteld dat mannen en vrouwen dezelfde rechten hebben. In de praktijk worden meisjes en vrouwen nog vaak achtergesteld ten opzichte van jongens en mannen. Nederland is in 2017 van de 16e naar de 32e plaats gezakt op de wereldranglijst voor gendergelijkheid. Dat blijkt uit het rapport The global gender gap report 2017 van het World Economic Forum. Op de ranglijst van de twintig West-Europese landen staat Nederland op de 13e plaats. Internationale Vrouwendag is volgens de organisatie hard nodig omdat de vooruitgang op veel plekken op de wereld aan het vertragen is.

Ik denk dat het vooral vrouwen zelf zijn die er voor kunnen zorgen dat de positie van vrouwen beter wordt. Vrouwen zouden elkaar veel meer moeten helpen en daardoor versterken. Hoe? Door er voor te zorgen dat we het beste in elkaar naar boven halen. Hoe moeilijk kan dat zijn? Het enige wat we moeten doen is stoppen met negatief over elkaar praten en beginnen met aardige gedachtes hebben over elkaar. In een stadium verder zouden we die leuke en positieve en aardige gedachtes dan ook nog eens naar elkaar kunnen uitspreken. Zou dat niet gewoon heel goed te doen zijn?

Afgunst, jaloezie en onzekerheid



Wanneer een vrouw op het werk promotie maakt denkt een vrouwelijke collega al snel: wat zou ze daarvoor gedaan hebben? Ze werkt hier nog maar net…  Waarom word ik hier niet voor gevraagd?! Een kerel zou zeggen: ‘goed gedaan man!’ Ik heb op zoveel verschillende redacties gewerkt en heb het met eigen ogen gezien: mannen helpen elkaar sneller dan vrouwen. Waarom? Ik denk dat het komt omdat afgunst, jaloezie en onzekerheid minder een rol lijken te spelen dan bij vrouwen.

Een vriendin van mij wil geen kinderen en is hier heel erg open over. Ze stort zich op haar carrière en is heel erg goed in haar werk. Daarbij vindt ze haar werk heel erg leuk en wil ze er graag in groeien. Haar vrouwelijke collega’s mét kinderen kunnen haar niet uitstaan: want is het niet logisch dat zij het zo goed doet op haar werk? Zij heeft immers geen slapeloze nachten, baby met doorkomende tanden en hoeft niet te dealen met driftige peuters! Logisch dat zij fris en fruitig op haar werk verschijnt en dan ook nog een uurtje langer door kan gaan: er wachten thuis geen uitgehongerde mensjes op haar. Is het voor haar eigenlijk niet hartstikke makkelijk om zo goed te presteren? Loopt de baas ook nog met haar weg. En het komt vast ook door haar leuke figuurtje…

Hartstikke egoïstisch

Onderling zijn de vrouwen meedogenloos: wacht maar… ze weet niet wat ze mist! En het is eigenlijk alleen maar heel erg triest voor haar dat zij het moedergen mist. En dan zit zij nog op kantoor als iedereen al vertrekt: zo probeert ze vast de leegte in haar leven te vullen. Het harde werken is misschien wel een vlucht. Zo hoeft ze niet over haar moedergevoelens na te denken.  Werken, reizen en uit eten gaan: eigenlijk is ze hartstikke egoïstisch! En dan heeft ze ook nog tijd om te hardlopen, fitnessen en naar een yoga klasje te gaan. De collega’s met kinderen kunnen zich niet herinneren wanneer zij voor het laatst tijd hadden iets voor zichzelf te doen.

Je kunt ook blij zijn met een collega die misschien eens iets voor je kan oppakken om het moment dat jij met je familiewagen moet haasten naar het kinderdagverblijf om of wanneer je verplicht thuis zit met een stelletje zieke kinderen. Maar belangrijker: als ze blij is met de keuze die in haar leven heeft gemaakt, wie ben jij dan om daar niet blij mee te zijn? Als je twijfelt of ze echt blij is met het leven dat ze heeft: vraag het haar. Als ze behoefte heeft om er met je over te praten zal ze het je wel vertellen.

Vrouwenonderdrukking


Vrouwen kunnen elkaar kapot maken, waarom? Waarom accepteren we niet dat niet iedereen het leven wil leiden dat we zelf leiden? Waarom accepteren we niet dat niet iedereen de relatie of het huwelijk wil hebben dat we zelf hebben? Toen ik na een lange, vreselijke moeilijke weg besloot om weg te gaan bij mijn vriend waren er vrouwen die zeiden: “Waarom…? hij is toch zo’n leuke papa!” “Hij is echt een van de leukste papa’s die ik ken!” “Ach ja, het zijn tropenjaren, denk je dat het bij ons altijd een feest is? Je moet er gewoon even doorheen. De betere tijden komen wel weer!”

We zijn allemaal tegen vrouwenonderdrukking maar op het moment dat een vrouw besluit niet verder te willen met een relatie omdat deze niet goed voor haar is en omdat deze haar niet gelukkig maakt, dan is het hek van de dam… Een vriendin zei tegen me: “Ik zou de keuze die jij maakt nooit kunnen maken. Voor mijn kinderen.” Waarom denken we te weten wat goed is voor andermans kinderen? Er zijn zelfs mensen die ik nooit meer heb gezien. Omdat ik van een liefdevolle partner en moeder in hun ogen veranderde in een monster dat voor zichzelf koos. Ik was een egoïstische bitch. Zo’n vrouw die je man van je afpakt. Ver van weg blijven.

Het gezeik van andere vrouwen


Nog een voorbeeld. Een collega van mij had een fantastische bevalling. Ze was dolgelukkig en riep direct dat ze het zo twintig keer over zou willen doen. Haar baby was megazoet. De voedingen gingen perfect en de nachten waren stil. “Wacht maar…” zeiden de vrouwen in haar omgeving. “Het wordt vanzelf zwaar. Ieder krijgt zijn portie.” En toen ze een borstontsteking kreeg leek het wel alsof er vrouwen waren die daar blij om waren. Want kijk maar: daar is het bewijs! Een baby hebben is echt zwaar. Ze zeiden het toch al van tevoren?! Het gezeik van andere vrouwen wordt extremer als er kinderen in het spel komen. We kraken elkaars opvoeding graag af, klagen graag over de irritante kinderen van onze zus of buurvrouw. Wanneer was de laatste keer dat jij je zus, buurvrouw of vriendin hielp met haar kinderen? Of dat je haar complimenteerde omdat ze een leuke vrouw en een goede moeder is?

Of we nu vrouw of man zijn: we richten ons eigen leven in. De een werkt 40 uur per week, de andere 32 of 24. Of 60. Als je als moeder fulltime blijft werken hebben vrouwen daar vaak geen goed woord voor over: hoe kun je een goede moeder zijn als je er nooit bent? Waarom wil je überhaupt elke dag werken als je kinderen hebt?! En dan zijn er vrouwen die ervoor kiezen om niet te werken. Dat vinden we ook maar niks. Want daar worden kinderen toch niet blij van?

Het is allemaal goed


Waarom vinden we zoveel van elkaars keuzes? Waarom vergelijken we de keuzes van de ander met die van onszelf? Ik ben er echt heilig van overtuigd dat mannen dit niet of in elk geval veel minder doen. En dat ze elkaar meer geluk en succes gunnen. Als mannen vreemdgaan dan hoor je vrouwen praten over ‘die bitch, die slet, die vieze vuile hoer!’ Het liefst nemen vrouwen contact op met de vrouw in kwestie om de affaire te bespreken. Zou een man dat doen? De man bellen met wie zijn vrouw vreemdging? Tuurlijk niet. Wat heeft hij er mee te maken?

Er zijn ouders die jonge kinderen meenemen op verre vliegreizen en er zijn ouders die daar niet aan moeten denken en voor wie Frankrijk ver genoeg is. Het is allemaal goed. We zijn verantwoordelijk voor onze eigen keuzes en die maken we niet zomaar. Als we als vrouwen elkaar onderling nou eens wat meer zouden steunen en minder zouden afbranden, dan weet ik zeker dat we heel veel positieve energie en aandacht overhouden om in elkaar te steken. En niet geheel onbelangrijk: in onszelf. Want voor vrouwen blijkt het moeilijker dan voor mannen om direct te zijn, om te spreken in het openbaar en om te managen. En wanneer vrouwen wel zelfverzekerd zijn en durven te zeggen waar het op staat, worden ze vaak weggezet als harteloze bitches. Zullen we daar ook mee stoppen? Dan komen er misschien eindelijk eens wat meer vrouwen aan de top.

In a world where you can be anything, be kind! 

FOTO: PIXABAY

Booking.com