avatar
     
Blogs

Helemaal Het Einde S2- Week 7

'De regels van Juf Ank gelden ook in het buitenland. Niet zwaaien Fleur! Niet zwaaien Fleur!'

Bart, Maaike en Senna de Weijer jatten stenen van het strand om geld te besparen voor de verbouwing van de badkamer en als Fleur Molenaar haar zoontje Wolf naar school brengt komen we erachter dat de regels van Juf Ank ook in het buitenland gelden. Niet zwaaien Fleur! Niet 87 keer afscheid nemen! “Dag allemaal…”

Iedereen die in seizoen 1 van Helemaal Het Einde een mening had over Addy moet toegeven dat Ocke Molenaar Addy 2.0, wat zeg ik, 3.0, 4.0, 5.0, 6.0 is! Hoe vaak kun je het woord container in je mond nemen? Hoe vaak kun je zeggen dat je overtuigd bent van je eigen, briljante, fantastische idee? Als je veranderingsmanager bent: heel, heel vaak.

De familie Beerens werkt nog steeds samen met Ocke en Fleur Molenaar aan het – ik kan het woord niet meer horen!- containerpark. Jessica heeft er tijdens haar fruithap ineens zo haar twijfels over: “Het is toch wel smal… Een lange pijp is voor ons met drie kinderen niet te doen.” En zo is het Jessica! Smal en snikheet! Houd deze gedachte vast.  En spreek hem uit! Je kan het.

“Een heel mooi begin van ons resort”


Veranderingsmanager Ocke heeft het nog steeds prima naar zijn zin op Sao Vicente. “Het is weer eens wat anders dan achter een laptopje aan het IJ!” Samen met Fleur gaat hij voor de zeventwintigste keer naar de containerverkoper en geeft hij er een klap op: ze kopen vier containers. Fleur: “Dit is een heel mooi begin van ons resort” Ocke (stralend): “Tak, tak, tak, tak!” Jessica: “Fantastisch!” Jasper: “Dit is gewoon zo belangrijk voor wat wij voor ogen hebben.”

Bart en Maaike de Weijer doen een ‘van Kooijtje’: zij jatten stenen van het strand, want dat scheelt immers weer in de kosten! Matthijs van Berkel gaat met zijn dochter Anna Eva een kippenhok bouwen voor vijftig kippen en wij komen erachter dat ook de kinderen van Berkel hun vader aanspreken met u.

Niet zwaaien Fleur!


Anna Eva en haar broer en zusjes zitten inmiddels allemaal op school. Suus Molenaar zit bij Noa Lise in de klas en Wolf zit bij Joep en Mette Sophie, maar ondanks zijn twee Nederlandse buddy’s heeft het kleine mannetje moeite met afscheid nemen. Niet zo gek. Fleur besluit twintig keer afscheid te nemen en hem zeven keer te knuffelen om het voor haar peuter nog ingewikkelder te maken. Op verzoek van Wolf loopt ze ook niet richting de daadwerkelijke uitgang van het gebouw maar een trap op die hij aanwijst. Gelukkig is er op Kaapverdië ook een Juf Ank met een mooie Kaapverdiaanse versie van ‘Hallo allemaal.’ Hé pusht: Niet zwaaien Fleur! Niet zwaaien Fleur!

De familie de Weijer en de familie van Berkel werken samen en voegen hun startkapitalen samen. Terwijl de promo-afdeling van RTL een quote van Bart zo uit zijn verband heeft getrokken dat iedereen verwacht dat de twee heren knallende ruzie hebben, blijken de mannen prima met elkaar overweg te kunnen. Ze klussen en kletsen wat over ditjes en datjes. Zo vertelt Matthijs aan Bart dat hij een cementmolen mee had willen nemen maar dat die niet in zijn handbagage paste.

“Een zeecontainer is wel heel warm”


De moeder van Fleur arriveert op Kaapverdië: “Moet Wolf niet even naar de kapper toe? Even een frisse zomercoupe?” Fleur: “We gaan werken met zeecontainers.”Moeder van Fleur: Maar dat is wel heel warm he?” Fleur: “Je merkt vooral dat de kinderen haar heel erg gemist hebben.” Fleur en Ocke hebben Joke ook gemist, maar om een iets andere reden: in Nederland had het stel drie avonden per week oppas en zodoende konden ze makkelijk samen een hapje eten gaan eten of een glaasje champoppel gaan drinken. Nu staan ze met hun kinderen om zich heen te proosten voor een tent. Totally different life.

Gelukkig heeft de moeder van Fleur haar doel voor haar reis goed voor ogen en heeft ze een vriendin meegenomen: “Als ik alleen hier zou zijn zou ik waarschijnlijk vooral oppassen- haha. Maar we komen hier ook om zelf even te genieten.” Go Joke. Marieke en Matthijs van Berkel hebben ook een doel voor ogen: zij zijn op zoek naar een gemeente op Sao Vicente. De baptistenfamilie houdt van God en Jezus en zouden graag optrekken met andere Christenen op het eiland.

De vogelendans


En terwijl de van Berkels naar de kerk gaan, probeert Bart zijn vrouw een beetje uit te dagen. Want hoe chagrijnig Maaike de Weijer ook is en hoe vaak ze haar man ook afkraakt, Bart probeert hardop te fantaseren over wat ze zouden kunnen doen in een ruime inloopdouche. Dit wordt hem niet in dank afgenomen: “Doe normaal man mongool!” Zelfs als hij het ‘de vogelendans’ noemt kan er bij Maaike nog geen lachje vanaf.

De familie Beerens gaat met straathond Jip naar de dierenarts annex autogarage omdat het beestje onder de vlooien zit en vieze oren heeft. Jessica legt de Kaapverdiaanse dierenarts uit dat ze hun hond hondenvoer geven. “En milk. Gewoon milk we give.” De dierenarts geeft Jip een effectieve behandeling waarbij de vele luizen zo van hem afvallen. Het wordt een gezellige beestenboel op Sao Vicente want de familie van Weijer heeft ook een nieuw huisdier: een poes. Maaike: “We hebben een kat genomen omdat we last hadden van muizen en we wilden sowieso wel een puppy erbij.”

Zes weken voor je tent


Als de avond valt verblijft de moeder van Fleur helaas in haar hotel, waardoor Ocke en Fleur weer op elkaar en hun campingservies zijn aangewezen als het om een drankje doen gaat. Ocke: “Als je zes weken voor je tent zit begin je een beetje op te drogen.” Hij is moe van de vele fysieke arbeid en heeft al zes weken geen kroeg gezien. Hij wil even buitenspelen. Dat herkent iedereen toch wel die zes weken lang nergens komt? Dat Joke in haar hotel verblijft is jammer, want nu kan Ocke vanavond weer niet in zijn witte blouse shinen en zit hij in voor de zoveelste avond op rij in zijn t-shirt voor zijn tent met een mok lauwe wijn. Maar niets is zo veranderlijk weet veranderingsmanager Ocke Molenaar: “Wie weet komt dat nog…”

Booking.com