avatar
     
Blogs

Boer zoekt Vrouw afl. 2: De speeddates

Sollicitatiegesprekken, magnetronpiepjes en ongemakkelijke knuffels

Aflevering twee. De aflevering van de sollicitatiegesprekken, de magnetronpiepjes en de ongemakkelijke knuffels.
Vooral Ollekebolleke bleek een ware knuffelkoning. Het liefst gecombineerd met een zoen en een paar flinke kloppen op de schouder. De dames die niet aan de beurt waren, doodden de tijd met Yathzee en PimPamPet. Veel sekslozer kan het niet worden zou je denken. Totdat ineens een vrouw met paars stekelhaar in beeld kwam. Die vrouw heeft dus serieus tegen haar kapper gezegd: ‘ik heb binnenkort een date dus doe maar kort en paars’. Hoe krijg je het bedacht. Die kapper ligt thuis nog steeds op de grond van het lachen. Ollekebolleke kon het niet waarderen en stuurde haar naar huis. Ik zeg eigen schuld.

David vertelde tegen Yvon dat hij het allemaal niet te serieus gaat aanpakken. Als hij glundert zit het goed, wordt hij zakelijk dan is het niks. Over de eerste tussenstand was onze gladde babbelaar tevreden. De vrouwen hadden allemaal mooie ogen en roken lekker. In Roemenië ruiken de vrouwen blijkbaar anders. Maar David juichde te vroeg, want ineens kwamen er drie paardenmeisjes op de proppen en een meisje dat iets bijzonders had met getallen. “Als er 12:12 op de klok staat, denkt er iemand aan mij”. Ik zag hem denken: dan nog liever een Roemeens ruikende vrouw.

In tegenstelling tot David is onze casanova Marc niet bepaald een spraakwaterval. Toen een vrouw naar zijn beste eigenschap vroeg, moest meneer driekwartier nadenken voordat hij antwoordde: “ik ben rustig”. Dat wisten we al Marc. Maar het was voor die vrouwen leuker geweest als je had gezegd dat je een beest bent in bed. Dat je tussen de lakens gromt als een Afrikaanse leeuw, het uithoudingsvermogen hebt van een cheetah en de kracht van een buffel. Maar Marc is rustig. Kan ook. Het geeft natuurlijk ook niet, want onze knappe visboer heeft de vrouwtjes toch voor het uitzoeken. En dan is het als vrouw heel slim om op te vallen. Gewoon niet komen opdagen en zeggen dat je een weesolifantje moest redden. Het zou me niet verbazen als volgende week de andere vier vrouwen dat ook doen. Dan zit Marc ineens te Skypen met vrouwen die zwerfhonden verzorgen, doodzieke vissen nathouden, manke struisvogels spalken en kleine girafjes helpen opstaan.

Ondertussen had Riks het zwaar. Hij kreeg eerst een paardencadeau dat hij meteen weggooide (“ik hol nie van peerden da weej toch wè”) en daarna een banaan (…). Mevrouw nummer drie dacht dat ze solliciteerde bij Gamma: “ik heb dus een cirkelzaag, een verstekzaag, een accuboormachine…” en mevrouw nummer vier was een kop groter. Riks was het zat en besloot de vrouwen eens flink af te schrikken: “Weet je wel dat ik iedere zondag naar kerk ga?” Toen dat ook niet hielp, besloot hij zelf ook maar vervelend te doen: “Waarom heb jij eigenlijk geen man?” “Omdat hij vorig jaar is overleden, zoals ik je in je brief schreef”. Ai. Maar gelukkig was daar ineens mevrouwtje heliumballon. Een man die niet te verstaan is en een vrouw die niet om aan te horen is. Thank the lord, a match made in heaven!

Tot slot was daar Herman. Herman die de hele week vlak voor het slapen even naar de foto van Anne had gekeken. Model Anne had in zijn dromen al duizend keer zijn glimmende blaasinstrument bespeeld en nu zou hij haar echt ontmoeten. Weliswaar in een Bassie en Adriaan-caravan, maar je moet ergens beginnen. Eerst kwamen er enkel vrouwelijke Hermannetjes. Keurige, verlegen, muzikale meisjes die allemaal van toeten noch blazen wisten als het op de liefde aankwam. Leuk en aardig, maar waar was het model? Waar was toch die Doutzen Kroes look-a-like waarmee hij alle andere boeren keihard uitlachte? Ineens was ze daar. Herman wist niet wat hij zag: “wat knap hè, wat ze allemaal met een foto kunnen.” En hij besloot voortaan toch maar weer van zijn trompet te gaan dromen.

Tot volgende week.

Wil je meer lezen van Rick? Bekijk dan ook zijn eigen pagina! 

Booking.com