avatar
     
Lifestyle

Het kinderdagverblijf

Witte banken, lichte vloerkleden, aparte speelhoeken, vissen, foto's en een warme maaltijd: wat wil je nog meer?

Zoals onze vaste lezers weten heb ik twee dochters, waarvan de jongste deze zomer drie jaar wordt. Sinds Isabelle is geboren werk ik drie in plaats van vier dagen in de week, omdat ik merkte dat ik slechts één doordeweekse dag met de kinderen samen zijn te weinig vond. Hoe we het oplossen qua opvang, lees je in deze blog. Ik vertel je hoe ontzettend blij ik ben met het opvangschema dat we nu hebben en vertel je alles over het kinderdagverblijf Kindergarden

Toen mijn oudste dochter Olivia anderhalf jaar was ging zij voor het eerst naar het kinderdagverblijf. De eerste anderhalf jaar van haar leven zorgden haar vader en ik en onze beide ouders voor haar. Daarna ging ze op één vaste dag in de week naar de opvang. Olivia heeft goede herinneringen aan haar tijd op de kinderopvang, maar zelf had ik ’s ochtends al moeite om er tien minuten door te brengen, want was het… DRUK! Overal kinderen, overal speelgoed, overal felle kleuren. De vier groepen waren in vier primaire kleuren geschilderd, waardoor ik zelf altijd lichtelijk overprikkeld in de auto naar mijn werk stapte op donderdagochtend. Ik heb destijds nooit serieus overwogen om naar een ander kinderdagverblijf over te stappen, omdat Olivia het er prima naar haar zin had. Maar ook omdat ik niet wist dat er kinderopvang is waarbij het er niet zo hysterisch aan toegaat. Gelukkig weet ik dat nu wel en gaat onze jongste dochter bewust naar een hele andere (soort) opvang.

Toen Isabelle een jonge baby was is er veel in ons privéleven veranderd en gingen de vader van mijn kinderen en ik uit elkaar. Het deed me nog meer beseffen hoe belangrijk het is dat ik er voor de meisjes ben en ik voelde aan alles dat ik niet meer vier dagen per week wilde werken. Of althans, ik wil wel de uren maken, maar niet op vier doordeweekse dagen van huis zijn. Heel bewust heb ik er voor gekozen om op zoek te gaan naar flexibelere klussen en werk dat ik vanaf huis kan doen. Naast de woensdag, waarop ik altijd al vrij was, heb ik besloten om ook op dinsdag vrij te zijn. Doordat mijn ex en ik co-ouderschap hebben en de week doormidden hebben gehakt, voelde het absoluut niet goed om in de helft van de week dat mijn meiden bij mij zijn, overdag alleen maar weg te zijn.

De balans van de week


Als je zwanger bent van een eerste kindje heb je vaak nog geen idee van een weekritme en balans in een leven met kinderen en hoe het voor hem of haar is om naar verschillende opvang (bijvoorbeeld het kinderdagverblijf en de huizen opa’s en oma’s) te gaan, maar bij een tweede weet je al weer veel meer wat wel en niet bevalt. Olivia ging toen ze klein was op donderdag altijd naar het kinderdagverblijf en dat wilden we voor Isabelle liever niet. We vonden het fijn als zij haar week juist zou starten op de opvang. Waarom? Onze kinderen hebben aan het begin van de week duidelijk meer energie dan aan het einde van de week en voor de balans van de week vinden we het op deze manier relaxter. Bovendien vind ik het prettig dat wanneer ze op het kinderdagverblijf bijvoorbeeld een keer wat minder of korter slaapt, ze dat de volgende dag thuis lekker in kan halen.

Wat er nog meer veranderd is, is dat we Isabelle niet meer opvangen bij opa’s en oma’s thuis, maar bij ons thuis. Dat betekent dat ze één dag op het kinderdagverblijf is, vervolgens twee aaneengesloten dagen bij mama thuis en daarna twee aaneengesloten dagen bij papa thuis. Voor een kindje van twee jaar is twee verschillende huizen hebben immers al ‘verandering genoeg’. Wij zijn heel erg blij met ons huidige schema. Na een dag werken op maandag ben ik heerlijk twee volle dagen met mijn kindjes. Natuurlijk werk ik tussendoor wel eens (bijvoorbeeld tijdens het middagslaapje) en zit ik ’s avonds vaak achter de laptop, maar ik kan er echt twee dagen voor ze zijn. Als ik de meisjes op donderdagochtend wegbreng, beginnen mijn twee volle werkdagen: donderdag en vrijdag.

Naast het schema dat rustiger is, zijn wij heel erg blij met het kinderdagverblijf waar wij voor gekozen hebben: Kindergarden. Deze (van oorsprong Amerikaanse) opvang heeft meerdere vestigingen in Nederland en vanaf het eerste moment dat mijn ex en ik hier binnenkwamen voor een rondleiding waren we allebei verliefd. Op de groepen, op het speelgoed, op de kleur op de muur, de houten meubels en de pedagogisch medewerkers. Het is altijd lastig om een sfeer te omschrijven, maar toch ga ik het proberen.

Pedagogisch beleid

Het grootste verschil met het kinderdagverblijf waar Olivia op zat toen ze klein was, is de rust die er bij Kindergarden is. En dat begint al met het feit dat er geen felle kleuren op de muren zijn gekwakt. De muren zijn in rustige kleuren geschilderd en het meubilair is van hout. Witte banken, lichte vloerkleden en aparte speelhoeken. De groep waar Isabelle verblijft ziet er eerder uit als een gezellige lichte woonkamer dan als een klas. De huiselijke inrichting zorgt voor vertrouwen en rust en die rust voel je, op welk tijdstip van de dag je er ook binnenkomt. Op de groep staat (op ooghoogte van de kinderen) een vissenkom en ook staan er op de groep blanke fotolijstjes met hierin foto’s van de kinderen die op de groep zitten. Er zijn speelhoeken met weinig maar leuk speelgoed die duidelijk los van elkaar staan, zodat er op natuurlijke wijze spelende groepjes kinderen ontstaan. Met het speelgoed dat er is en de activiteiten die worden gedaan worden kinderen gestimuleerd te leren en zich te ontwikkelen.

Het pedagogisch beleid van Kindergarden is gebaseerd op visies van bekende pedagogen zoals  Rudolph Steiner, Emmi Pikler, Thomas Gordon, Loris Malaguzzi en Maria Montessori. Als Montessorikind is er voor mij veel herkenbaar op de groep van Isabelle en het belangrijkste dat ik zie is dat de medewerkers van Kindergarden ‘kinderen helpen het zelf te doen.’ Daar waar bij sommige peuterscholen de knutselwerkjes door leidsters in elkaar worden geplakt omdat het anders veel te veel gedoe is, is bij Kindergarden het voelen en aanraken van verf, wol of kurk al een activiteit op zich. De pedagogisch medewerkers zijn werkelijk allemaal even lief, rustig, en geïnteresseerd. Wat ik het allerleukste vind is dat ik merk aan hoe ze over de kinderen praten, dat ze ze echt kennen en bovendien is het als ouder heel fijn om te horen en te lezen dat je dochter op de opvang precies hetzelfde meisje is als thuis. De benadering van de ‘juffen’ is bij onze opvang altijd persoonlijk. Als ik Isabelle ophaal vertellen ze me niet hoeveel ze heeft gegeten of hoe vaak ze heeft gepoept, maar vertellen ze me hoe ze in haar vel zat of vertellen ze over een bijzondere, geestige of lachwekkende situatie die zich die dag voordeed. Aan het afscheid dat Isabelle neemt van haar juffen is te zien dat ze echt gek op ze is en dat ze echt een onderdeel van haar leven zijn.

Belangrijke thema’s zoals familie


De thema’s waarmee gewerkt wordt zijn thema’s die er toe doen en die belangrijk zijn, zoals ‘familie’. In de weken dat het thema familie centraal stond werd ons als ouders gevraagd foto’s mee te nemen voor op de groep. Zo ontstond er een wand – op ooghoogte van de peuters- met daarop een collage van papa’s, mama’s en andere familieleden. Kinderen lieten vol trots hun broertje, zusje, twee mama’s, papa’s en stiefpapa’s aan elkaar zien. Wat een heerlijke luxe voor zowel de kinderen als de ouder is: baby’s en peuters krijgen bij Kindergarden tussen de middag een vers bereide, gezonde, warme maaltijd. Hierdoor hebben ze midden op de dag de belangrijkste maaltijd van de dag al gehad en leren ze bovendien goed eten, want immers: alle kindjes eten hetzelfde! De kinderen steken elkaar aan om alles te proeven en leren (net als thuis) gezellig samen aan tafel te eten.

Isabelle wordt in augustus drie en zal dus nog ruim een jaar naar Kindergarden gaan. Ik raad deze kinderopvang aan iedereen aan en daarom schreef ik dit artikel. Mocht je nog vragen hebben over kinderopvang, laat het mij dan weten in de comments. Ook ben ik natuurlijk heel erg benieuwd hoe jij de opvang van je kind of kinderen heb geregeld!

FOTO: KINDERGARDEN ZEIST

Booking.com