Blogs

De bedrijfsarts

'Ze tikte driftig op haar toetsenbord, keek me aan, gaapte eens achter haar hand en zei 'vervelend voor je'

Na een aantal dagen ziekte, moest ik eraan geloven. Ik moest op visite komen bij de bedrijfsarts. Zo gaat dat nou eenmaal: de procedure is na tien dagen ziekte een bezoek te brengen, nou die tien dagen heb ik met gemak gered.

Al dagen lang hikte ik aan tegen de theevisite. Mede door mijn ervaring met de bedrijfsarts zeven jaar geleden. Ook toen kampte ik met klachten die nu wederom de kop opsteken. Daar waar ik toen aanknopingspunten zocht voor een goed gesprek, pakte zij haar kans om eens goed mijn hardloopschema door te spreken. Jong en verbaasd als ik toen was heb ik het aangehoord en haar goede bedoelingen geaccepteerd. Wetende dat hardlopen nou eenmaal helpt bij burn out klachten, maar toch een tikkeltje van de wijs gebracht heb ik toen het pand verlaten en een klein klachtje ingediend bij mijn toenmalige manager.



Vanmiddag zat ik bibberend in de wachtkamer. Ze liet me tien minuten wachten voor ze verscheen zodat ik tijd had om me allemaal onzin in mijn hoofd te halen over hoe mijn herstel eventueel volgens haar zou moeten verlopen. Al hardlopend zou ik een goed einde brengen aan deze klachten: het kon niet anders. Eenmaal in gesprek met de bedrijfsarts besefte ik dat zij alle klachten die ik beschreef al honderd keer had gehoord van honderd wachtenden voor mij. Ze vroeg af en toe eens wat en tikte driftig op haar toetsenbord, tenslotte keek ze me aan gaapte eens achter haar hand en zei “vervelend voor je.”

Nieuwe hardloopschoenen

Ik wist dat dit geen goede match zou zijn en hoopte dat ik plotseling op miraculeuze wijze mentaal helemaal in orde zou zijn, geen spoortje van overbelasting meer zou ervaren en fluitend het gebouw zou kunnen verlaten. Helaas, dat was niet het geval. Het gesprek kreeg toch nog een hardloopwending, want tja bewegen is nou eenmaal goed. Ik vertelde haar dat ik zeven jaar gelden ook hardliep maar nu even niet in staat was om te bedenken hoe dat aan te pakken.

Ze keek me aan met priemende ogen vanachter haar bril en zei “je moet in ieder geval nieuwe hardloopschoenen kopen, want die je zeven jaar geleden gekochte hebt daar is de vering uit!” Ik keek een beetje beschaamd naar de grond en zei zachtjes “ik ga liever naar yoga…” Ze adviseerde nog wat apps om het toch maar te proberen en verklaarde mij vervolgens voorlopig arbeidsongeschikt. “Ga maar dingen doen die jou energie geven in plaats van energie kosten” zei ze. Ik bedankte haar hartelijk voor deze gouden tip en liep de trappen af het gebouw uit, het zonnetje in. Daar was mijn energie, mijn vitamine D! Hartelijk bedankt bedrijfsarts, hartelijk bedankt zon.

Booking.com