avatar
     
Blogs

Ik Vertrek: Hans en scheet Karin gaan naar Bonaire

'Na drie maanden Bonaire heeft Hans dezelfde kleur als de roestbruine verf op zijn container die voor zijn tent staat'

“Twee raspatatjes pinda mayo alsjeblieft!” De Rotterdamse casinomedewerker Karin gaat met haar mannetje Hans naar Bonaire waar ze graag een adventure minigolfbaan wil beginnen. Hans weet niet wat een adventure minigolfbaan is maar hij gaat toch met zijn vrouw mee. Met pijn in zijn hart wel, want Hans is brugwachter en is één met de brug waar hij op werkt. 

Karin brengt de raspatat naar het werk van haar man en kijkt ook meteen even mee met haar mannetje, want: “vier ogen zien immers meer als twee!” Karin viel als een blok voor Hans. “Lekker bruin, mooi leren jackie aan, mooie auto”, ze was meteen verkocht. En nu gaan de twee samen naar de zon, want Karin heeft een hekel aan de kou: ze heeft elf maanden per jaar haar elektrische deken op volle kracht aanstaan. Ze maakt zich niet veel zorgen over de emigratie naar Bonaire want ze hebben alle spullen voor de adventure minigolfbaan immers al gekocht. Een container vol attracties staat al klaar. Diverse dierenbeelden en een piraat van Pairats of the Cariebiean gaan allemaal mee. Ook hebben de twee alvast een prefab chalet gekocht. Alles bij elkaar zijn ze  €70.000,- kwijt en zitten de containers al aardig vol. Van vrienden krijgen ze nog een paar canvasdoeken met flamingo’s van Action en dan kan het avontuur beginnen! 

“Klein detail: het bedrag is nog niet uitgekeerd als Hans met zijn scheet naar Bonaire vertrekt”

Hans heeft een schadevergoeding gekregen omdat hij een paar jaar geleden werd besprongen door een agent waarbij hij zijn schouder deels verbrijzelde. En dat terwijl hij aan het wildplassen was. Met het smartengeld moet de droom werkelijkheid worden. Klein detail: het bedrag is nog niet uitgekeerd als Hans met zijn scheet naar Bonaire vertrekt. De makelaar ter plaatse heeft een teleurstellende mededeling: het grootste gedeelte van Bonaire is  beschermd natuurgebied waar niet op gebouwd mag worden. Tijd voor een afspraak bij de Ruimtelijke Ordering Bonaire. Karin vertelt over de thema’s op haar adventure minigolfbaan als de medewerker haar vraagt: “Maar hebben jullie al enig idee waar jullie dat willen gaan zetten…!?” 

Dat idee hebben Hans en Karin niet. Na elf weken op Bonaire hebben ze nog steeds geen grond. Geld om grond te kopen hebben ze überhaupt niet want de schadevergoeding is niet uitgekeerd. “Nachten wakker leggen” zoals Karin het omschrijft. Omdat het koppel nog steeds geen huis heeft, besluiten ze te gaan kamperen. Na drie maanden heeft Hans dezelfde kleur als de roestbruine verf op de container die voor zijn tent staat. “Van een huis met een zwembad naar een tent op een industrieterrein!” Met een grote modderpoel voor de tent, kleffe muffins in een doosje en natte sigaretten trekt Karin de conclusie dat kamperen niets voor haar is en besluiten de twee weer te gaan huren.

“De diefstal deed ze veel pijn, maar gelukkig zijn de 742 dvd’s en Karins opgezette hond niet gestolen”

Een nieuw jaar, nieuwe kansen! Hans krijgt zijn schadevergoeding uitbetaald, het stel heeft een appartement en ze vinden een lap grond die ze “bijna voor 1000% zeker krijgen.”  Toch is er ook slecht nieuws: de container is leeg geroofd. Alles is overhoop gehaald. Daarom rijden Hans en Karin elke dag even naar de container toe om te kijken of hun spullen, waaronder een levensgrote kerstman voor in huis, nog in de container staan. Ze komen tijdens die momenten overigens niet op het idee om de zooi die die dieven hebben achtergelaten even op te ruimen. De diefstal deed ze veel pijn, maar gelukkig zijn de 742 dvd’s en Karins opgezette hond niet gestolen. Die hond is haar allesie: “Mama gaat ff een vleessie halen” zegt ze tegen het dode beest als de deur uitgaat om boodschappen te doen of naar het strand te gaan. Meer doen de twee eigenlijk niet. Schijtbeu is Hans het. Hij mist zijn bruggetje. 

Het stel heeft hun zinnen gezet op een lap grond maar of ze dat kunnen kopen is niet duidelijk. Toch schaffen ze wel weer wat spullen aan. Jacuzzi’s, golfkarretjes, gewoon wat leuke en handige spullen voor €55.000,-. Er is immers een mondelinge toezegging dat het allemaal goedkomt. En het komt goed… De pachtovereenkomst voor de grond wordt na vijftien maanden door Hans getekend, die inmiddels zo bruin is als de kersenhouten deur op het makelaarskantoor. Drie maanden later is ook de bouwvergunning rond. En hoewel Hans in Nederland niet meer kon lassen vanwege zijn beschadigde schouder, gaat hij er nu helemaal voor: over zeven weken moet het af zijn. “Komt goed scheet!”

Benieuwd hoe dit verder gaat? Wij ook! In het volgende seizoen Ik Vertrek zien we hoe het avontuur verder gaat. Wij houden je op de hoogte!

 

Booking.com