avatar
     
Blogs

De was doen op het Franse platteland

'De was ruikt hier dus significant lekkerder dan in Amsterdam'

Tags: ,

Een huis in Frankrijk hebben is heerlijk. Het weer is er altijd goed. En ook als het weer niet goed is, hebben vrienden in Nederland liever dat je daar over liegt want dat hoort nu eenmaal bij de droom van het hebben van een huis in Frankrijk. De natuur is hier prachtig en achter elke bocht ligt weer een ander spectaculair plaatje klaar. Je ziet je vrienden langer en intensiever als ze bij je logeren. Het eten en de wijn is hier geweldig. Allemaal leuk en aardig. Maar er is één heel simpel ding wat ik hier superbe vind. De was.

In Amsterdam hebben we een wasmachine waar met gemak de vuile was van een gezin met drie kinderen in kan. Daarna gooi ik alles in de energiezuinige droger met warmtepomp en hebben we drie uur later kurkdroge en – maakt niet uit op welk programma ik hem zet – volkomen gekreukte was. Nee, dan mijn kleine-slanke-bovenlader-wasmachine in Frankrijk. Daar kan met gemak minder dan de helft in, maar ik doe met liefde en plezier twee keer per dag een was. Want die kan ik buiten aan de lijn te drogen hangen!

“Ik heb al meerdere logees gehad die wilden weten welk wasmiddel ik gebruik want het beddengoed ruikt hier zo lekker…”

Nadenken over waar de zon het langste staat of waar de was het meest in – of juist uit – het zicht hangt hoefde ik niet te doen. Want in de tuin stonden al twee, best lelijke, betonpalen die plek bieden aan twee waslijnen. Als de was klaar is ‘teenslipper’ ik door het gras dat vol staat met wilde munt, zet ik mijn ouderwetse witte plastic wasmand naast de grote geurende kamperfoeliestruik en hang ik de frisse was op. Die hier dus significant lekkerder ruikt dan in Amsterdam. Echt! Ik heb al meerdere logees gehad die wilden weten welk wasmiddel ik gebruik want het beddengoed ruikt hier zo lekker…

En als de was dan hangt wappert ‘ie zich in no-time droog. Vooral dat wapperen door de wind doet iets met het wasgoed, het wordt er lekker zacht van. En omdat er zoveel waslijn is drogen de lakens en de dekbedovertrekken zonder kreukels op, ook wel eens lekker.

“Op het Franse platteland ruikt ieders kleding naar frisse-was-die-buiten-aan-de-lijn-in-zon-gehangen-heeft”


Tout le monde hangt hier de was in de tuin. “Laat mij je was zien en ik vertel je wie je bent”, Jean-Paul Sartre had het kunnen zeggen. Want zo hebben we hier in de buurt een boerderij met een doorgezakte lijn waar oud herenondergoed en een oude blauwe overall aan hangt, vakantiehuizen met grote badhanddoeken en kleine bikini’s onder de knijpers en dorpstuinen met lijnen die volhangen met vrolijk gekleurde jurkschorten of met kinderkleding en bloemetjeslakens.

Of je nou arm of rijk bent, op kantoor of op het land werkt, alleen woont of een roedel kinderen hebt; op het Franse platteland ruikt ieders kleding naar frisse-was-die-buiten-aan-de-lijn-in-zon-gehangen-heeft. Als die geur in een flesje zat, zou ik het zo kopen!

En als de was bij ons hangt te wapperen, maak ik er wel eens een foto van. En die bekijk ik dan als ik niet in Frankrijk ben. Dan ruik ik weer heel even de tuin en het wasgoed. Het leven kan zo simpel zijn.

Á la prochaine!