avatar
     
Stories

NICU verpleegkundige Brittany deelt hartverscheurende foto

'Ik ben getuige van wonderen. Ik zie hoe kleintjes terug tot leven worden gewekt. Maar soms ook niet...'

De Amerikaanse Brittany werkt als verpleegkundige in het ziekenhuis en heeft dagelijks de zorg voor prematuur geboren baby’s. Op haar Facebookpagina vinden we een prachtige en hartverscheurende foto van Brittany die een baby’tje vasthoudt dat is gestorven. Ze deelt de foto met toestemming van de moeder van het kindje en met een belangrijke boodschap: Brittany wil duidelijk maken dat haar werk op de Neonatale Intensive Care Unit (NICU) zoveel meer is dan baby’s voeden en wiegen…

“Ik zorg voor baby’s die maanden te vroeg geboren werden en die zonder moderne medicijnen niet kunnen overleven… die aan beademingsmachines worden gelegd en levensreddende medicijnen moeten nemen. Ik analyseer laboresultaten, leg baxters en medicamenten. Ik leer vaders hoe ze een luier moeten aandoen bij een zeer fragiel te vroeg geboren baby. Ik leg die baby op de borst van de moeder (vaak omgeven door buisjes en kabeltjes) nadat ze hem of haar vaak weken niet in hun armen heeft kunnen houden.”

“Ik troost de moeder die toeziet hoe haar kleine baby meer operaties en medische behandelingen moet doorstaan dan de meesten onder ons zich ooit kunnen voorstellen. Ik vier elke mijlpaal met de ouders: elke goede bloedwaarde, elke toegenomen gram, elke vooruitgang die geboekt wordt. Ik verheug me op de dag dat de ouders hun kinderen naar huis kunnen nemen, na maanden op de prematuren afdeling gelegen te hebben.

“Ik help baby’s terughalen wanneer hun hartje stilstaat en hun kleine lichaampje eenvoudig niet meer wil”

“Ik ben getuige van wonderen. Ik zie hoe kleintjes terug tot leven worden gewekt. Maar soms ook niet… Ik help baby’s terughalen wanneer hun hartje stilstaat en hun kleine lichaampje eenvoudig niet meer wil. Ik beklaag me erover dat ik soms iets beter of anders had kunnen doen, als we alle medische mogelijkheden uitgeput hebben. Ik geef de baby’s aan hun ouders als ze hun laatste adem uitblazen en wetenschap en medicijnen niets meer kunnen doen.”

“Ik help gipsafdrukken en aandenkens te maken die de familie kan meenemen. Ik deel herinneringen met de familie en we lachen en wenen ondertussen. Onze afdeling wordt hun thuis. Ik omhels hun familieleden, wanneer ze nog een laatste keer de kamer inlopen en hoop dat mijn woorden troost kunnen bieden. Soms huil ik in de auto onderweg naar huis, in de douche of wanneer ik probeer in te slapen voor ik weer aan het werk moet. Ik vind troost bij mijn collega’s. De andere verpleegsters met wie ik de eer heb samen te werken. Ik wend me tot hen voor kennis, troost en steun.”

“Ja, mijn ‘baan’ is NICU verpleegkundige. Maar steeds wordt weer aangetoond dat het zoveel meer is.”

“Ja, mijn ‘baan’ is NICU verpleegkundige. Maar steeds weer wordt aangetoond dat het zoveel meer is. De foto heb ik met de uitdrukkelijke toestemming van de moeder gedeeld, die graag het verhaal van haar zoon en kleine gevecht deelt. Deze foto werd gemaakt nadat hij ons verlaten had en het was een zegen om in zijn leven geweest te mogen zijn. Ik weet dat dat ook geldt voor de verpleegsters die op de achtergrond van de foto te zien zijn.”
Het bericht van Brittany ontroerde ons en vele anderen; haar post is ruim vierduizend keer gedeeld. Veel ouders van prematuur geboren baby’s laten weten hoe dankbaar ze zijn voor de verpleegkundigen die in de meeste gevallen maandenlang zorg droegen voor hun kindjes.

BRON: FACEBOOK BRITTANY
FOTO: ASHLEY TRAINER-SMAS