avatar
     
Stories

Judith (37) doorbreekt het zwijgen: ‘Ik ben depressief’

'Het voelde niet meer goed om op social media mijn depressie dood te zwijgen'

Tags:

“Soms was je er… en dan weer niet. Ik snap nog steeds niet hoe ik je elke keer heb overwonnen, zonder hulp… Maar je kwam telkens een beetje donkerder terug, alsof je boos was dat je de vorige keer niet had mogen blijven.” Al een poosje volgen we de persoonlijke blog van Judith. Ze is 37, getrouwd, moeder van twee kinderen en depressief.

Hoewel het fijn is om een tijdlijn met positieve gedachten en herinneringen te hebben voor de momenten dat je er mentaal en lichamelijk doorheen zit, besloot Judith dat het niet meer goed voelde om op social media haar depressie dood te zwijgen. Ze begon de pagina ‘Huisje Boompje Beestje En Depressie‘.

Judith deelt tegeltjeswijsheden, quotes en gedachtes, maar spreekt haar depressie ook persoonlijk aan: “Je zorgt ervoor dat ik de controle kwijt raak en mijn gedachten neem je helemaal over. Heeft het daarom zolang geduurd voordat ik je herkende? Of was schaamte hier de grootste reden voor? Die schaamte die ik langzaam aan het kwijtraken ben. Jouw wapen tegen mij is zo sterk niet meer! Ik durf te zeggen… IK BEN DEPRESSIEF!”

“Het delen van mijn verhalen helpt mij zelfverzekerder te worden om meer en meer mijn masker af te zetten.”

Judith probeert een groot taboe te doorbreken: er zijn in Nederland veel mensen depressief die er nooit met anderen over spreken. Ook maakt ze het gebruik van antidepressiva bespreekbaar. Zo schrijft ze: “Misselijkheid, hoofdpijn, vermoeidheid, vaker moeten plassen, geeuwen, rusteloosheid, hartkloppingen, slapeloosheid, ongewone dromen, spiertrekkingen, overmatig zweten, verminderd concentratievermogen, incontinentie, ongecontroleerde schudbewegingen, wazig zicht, duizeligheid, haarverlies, warm of koud hebben, stotteren… Een greep uit de bijwerkingen die ik tot nu heb gehad of nog steeds ervaar.”

In de reacties op Judiths blog is te lezen dat veel mensen zich herkennen in de gevoelens die ze omschrijft. Judith is blij dat ze het zwijgen heeft doorbroken: “Ik ben blij dat ik uit mijn comfortzone ben gestapt en mijn eerste gevoel heb gevolgd om dit blog te beginnen, zonder eerst al te veel na te denken. Ik vind elk blog plaatsen nog spannend… Het is persoonlijk en ik stel mijzelf wel heel kwetsbaar op naar de buitenwereld. Toch merk ik dat het delen van mijn verhalen mij sterker maakt. Het helpt mij zelfverzekerder te worden om meer en meer mijn masker af te zetten.”

Wil je Judith volgen? Dat kan hier!