avatar
     
Blogs

Half juni ben ik gestopt met roken. Precies een week… loser!

'De laatste tijd krijg ik er wel steeds meer last; ik voel met net zo belabberd als na drie flessen Chateau Migraine'

Vaak lees je de succesverhalen van mensen en nooit eens de ik-moet-weer-opnieuw-beginnen-ellende. En ik snap dit wel. Niemand loopt graag te koop met zijn mislukkelingen. Ze zijn twintig kilo afgevallen, zes maanden gestopt met roken, trainen voor de marathon van New York…heel intensief met iedere dag een nieuwe update op Facebook *zucht*. Dan voel ik mij dus extra een dwaas ei. Zij wel en ik niet. Nee, ik daarentegen begin weer gewoon gezellig opnieuw en ik geneer me er niet voor, maar baal er wel van. Gloeiende zeg.

Half juni ben ik begonnen aan mijn succesverhaal. Twee keer in de week flaneerde ik in mijn wanstaltigste outfit naar het fitnesscentrum. Het ging helemaal super, tot aan mijn vakantie eind juli. Een kleine break van drie weken. Uiteraard nam ik mij voor om tijdens mijn vakantietijd lekker te bewegen. Nou, ik kan je zeggen. Er reed een treintje over de camping, die bracht je naar het strand en weer terug. Als Beatrix in haar gouden koets heb ik mij daar vrolijk in laten vervoeren. Mijn goede voornemens lagen per direct op straat…het was bloedverziekend heet. Het zweet spoot uit alle gaten, onmenselijk.

“Als drie man voor mijn neus lekkere broodjes zitten te eten, dan verander ik inwendig in een soort kwijlend monster”

Half juni ben ik ook begonnen met Intermittent Fasting. Helemaal mieters was het. Ik voelde mij er goed bij, mijn darmen waren extreem rustig en ik dacht haast niet meer aan eten. Ideaal. Tot aan mijn kleine break van drie weken. Ik weet niet hoor. Maar als drie man voor mijn neus lekkere broodjes zitten te eten, dan verander ik inwendig in een soort kwijlend monster. Ik kan het niet aan zien en zou die broodjes zo uit de handen rukken. Nee, IF zou ik ook na die drie weken wel weer oppakken, tegelijk met het sporten. Geen doen zo. In die hitte niet eten en ik moest natuurlijk nog wel lopen naar het treintje…tweehonderd meter verderop.

“Koop geen nieuwe, doe het met die paar sjekkies en misschien moet je weer eens een poging wagen om te stoppen”

Half juni ben ik ook gestopt met roken. Precies een week…loser! Nu wil het geval, dat ik afgelopen weekend een feestje had en ik daar nieuw rookwaar voor moest kopen. Er zaten nog een paar sjekkies in mijn pakje. Ook dat nog inderdaad: shag. Ik vind sigaretjes helemaal niks, dan maar minder ‘elegant’, voor zover roken elegant is. Maar goed, een paar sjekkies dus. Een gezelligheidsroker ben ik. Rook zo twee weken niet, twee dagen wel etc. De laatste tijd krijg ik er wel steeds meer last. Die dode-vogel-laadklep, een rookkater. Ik voel met net zo belabberd als na drie flessen Chateau Migraine. Wees slim, dacht ik. Koop geen nieuwe, doe het met die paar sjekkies en misschien moet je weer eens een poging wagen om te stoppen.

“Gaandeweg het feestje raakte ik in gesprek met drie stoomboten van meiden”

Gaandeweg het feestje raakte ik in gesprek met drie kanjers van meiden: Corry, Ariët en Yvonne. Stoomboten van meiden…beter gezegd: ex-stoomboten. Ik ken ze al langer, altijd gezellig. Nu ook, zelfs zonder sigaret. Hoe is het mogelijk?! Dit kwam natuurlijk ter sprake. Het was voor de één een makkie, voor de ander minder. Unaniem waren ze er dolblij mee. En na mijn interne dialoog van eerder die dag besloot ik om nog een sjekkie te roken en dan: genoeg.

Zo, de eerste stap naar mijn succesverhaal is weer gemaakt. Afgelopen week heb ik ook een jaarabonnement bij de sportschool afgesloten. Compleet geschift, maar afijn. Intermittent Fasting ga ik de aankomende tijd verder uitproberen. Kijken of dat het echt bij mij past en rust brengt in mijn lijf.
En zo ben je nooit te oud om het opnieuw te proberen. Of zoals mijn achtjarige zegt: ’Van proberen kun je leren.’ En zo is dat.

FOTO: PEXELS