avatar
     
Blogs

Lekkere wijn is wijn die jij lekker vindt!

'Ik heb de ballen verstand van wijn. Op zich onhandig in een land waar de wijn zo ongeveer uit de kraan stroomt'

Tags: ,

Ik heb de ballen verstand van wijn. Op zich onhandig in een land waar de wijn zo ongeveer uit de kraan stroomt. Waar bij iedere lunch, apéro, diner of op zo maar een moment een flesje opengetrokken wordt omdat dat nu eenmaal in de cultuur besloten ligt.

Mijn de-ballen-verstand gaat ook nog eens gepaard met een slecht-geheugen-als-het-om-wijn-gaat. Ik heb het niet over een Chardonnay van een bepaald château maar over ‘die ene lekkere frisse witte met dat grijze gestreepte etiket uit de cave van Gourdon’. Die handicap maakte de stap dan ook groot om zomaar een domain of château te bezoeken om daar wat te proeven. Op vakanties in Frankrijk werd ik door vriendin A., die prima Frans spreekt en verstand van wijn heeft, gewoon meegesleept naar zo’n proeverij. Eenmaal binnen stond ik erbij en keek ik ernaar.

“Mantra: wijn-is-lekker-als-ik-het-lekker-vind”

Voor een dagelijkse talkshow maakte ik ooit een aflevering over wijn. Daarin werden de basisprincipes rond wijnproeven uitgelegd. Ruiken, zuurstof bij de slok naar binnen zuigen, doorslikken en dan tellen hoe lang je nog iets op je tong proeft. De belangrijkste les van de wijndeskundige: lekkere wijn is wijn die jij lekker vindt! Op dat moment heb ik het mantra wijn-is-lekker-als-ik-het-lekker-vind me eigen gemaakt en is geen enkele drempel bij domain of proeverij meer te hoog. Ook omdat de meeste Fransen niet moeilijk doen over wijn en volgens mij precies hetzelfde mantra als ik hebben.

Gebrekkig Frans spreken is ook geen obstakel meer. Met de woorden rouge, rosé, blanc, pas mal, une bouteille of un carton s’il vous plaît (doosje met zes flessen) en je peux payer par carte bancaire? red ik het zelfs. Ook de angst dat ik de wijnboer van zijn werk afhoudt en dat ik misschien niks wil aanschaffen, is weg. 99 van de 100 keer rijden we met een volle auto het terrein af. De wijnboer blij maar wij ook très content met onze nieuwe vondst…

“Vol plezier en trots liet de wijnboer met open gezicht en volle snor zijn wijnen proeven”


De eerste jaren hebben we veel aan ons huis geklust daardoor zijn we de streek pas later gaan verkennen. Dat doen we door zo nu en dan naar een supermarkt te rijden waar we nog niet eerder zijn geweest of gewoon een dorpje of brocante te bezoeken. Onderweg houden we onze ogen open voor bordjes met ‘domain’.

Zo sloegen we op een mooie zomerse dag na het zien van zo’n bordje een stoffige hobbelweg in. We passeerden de wijnboer op zijn tractor die even later speciaal voor ons zijn wijnkelder opendeed. Vol plezier en trots liet deze wijnboer met open gezicht en volle snor zijn wijnen proeven. Hij informeerde naar wat we zochten (een lekkere wijn) en gaf advies. En natuurlijk kochten we een flesje, oké niet liegen, een paar doosjes.

“Nu heb ik het over ‘die ene lekkere volle rode van de snor'”

Dus nu heb ik over ‘die ene lekkere volle rode van de snor’. En zo’n doosje kost misschien een paar euro meer dan een doosje supermarktwijn. Maar voor die paar euro meer hebben we een leuke middag gehad, een lekkere wijn met een verhaal gevonden, ons Frans een beetje bijgespijkerd én de plaatselijke Franse economie, en die van de snor in het bijzonder, draaiende gehouden.

En omdat we ‘gevonden’ wijn graag delen, krijgen we tegenwoordig ook bestellingen van familie en vrienden: of we nog plek in de auto hebben voor een doosje of twee van de snor. Dat doen we graag. Maar nog liever nemen we ze zelf mee naar de snor, dat is veel leuker. Wel opschieten want de lekkere volle rode uit 2007 is bijna op! Chin chin!

 Á la prochaine!