avatar
     
Stories

Carla (46) bundelde 27 verhalen over ongewenste kinderloosheid

'Het is een onzichtbaar verdriet en verlies: je verliest het kindje dat zó ontzettend gewenst is'

Carla Beukers droomde ervan om jong moeder te worden en wilde het liefst drie of vier kinderen. Het was een wens waar ze alles voor over had, maar die niet uitkwam. Maar liefst 18 jaar van haar leven was Carla ermee bezig. Haar verhaal en dat van 26 anderen zijn gebundeld in het boek ‘De hoop voorbij’.

Op een dag ontstaat bij Carla het idee om haar eigen verhaal over ongewenste kinderloosheid op papier te zetten. Maar het liefste wil ze niet alleen haar eigen verhaal delen, maar ook de verhalen van anderen. Daarom gaat ze op zoek naar vrouwen die net als zij bereid zijn hun eigen, persoonlijke en vaak hartverscheurende verhaal te vertellen. Het resultaat is een aangrijpend boek met 27 persoonlijke en zeer diverse verhalen. Daarvan is zelfs één verhaal van een man.

Carla is heel erg trots op het boek dat ze heeft gemaakt. Ze hoopt dat het boek mensen met een onvervulde kinderwens kan helpen en ondersteunen. En daarnaast hoopt ze dat de persoonlijke verhalen mensen die niet kinderloos zijn kan laten inzien hoe het voelt als je grootste droom niet uitkomt. Wij spreken Carla over haar kinderwens, haar ongewenste kinderloosheid en haar boek.

“Er is bij mij nooit een oorzaak gevonden”


Carla vertelt dat haar eigen verhaal begon in januari 1996. “Mijn droom om een groot gezin te krijgen met drie of vier kinderen liep door in relaties maar ook in periodes dat ik alleen was. Het was een droom waar ik voor vocht en waar ik alles voor over had. Twee keer ben ik zwanger geweest maar helaas kreeg ik beide keren een miskraam. Toen ik drie en half jaar geleden mijn laatste miskraam kreeg, viel voor mij het doek en wist ik dat ik kinderloos zou blijven. Er is bij mij nooit een oorzaak gevonden.

In de achttien jaar dat Carla vocht om haar kinderwens in vervulling te laten gaan miste ze een boek met persoonlijke verhalen van lotgenoten. “Ik wilde heel graag een boek maken waarbij het vooral ook gaat over hoe je omgaat met verdriet. Hoe ga je verder als je te horen krijgt of moet besluiten dat je dus écht kinderloos blijft?” In het boek wordt duidelijk hoe persoonlijk dat is. Als je van jezelf weet dat je geen vader of moeder zal worden, moet je op zoek naar een nieuwe zingeving. “Ik vind het zelf prachtig en soms ontroerend om te lezen hoe deze mensen hun eigen zoektocht zijn aangegaan. De verschillen hierin zijn heel groot en je merkt ook dat de een die nieuwe zingeving al wel gevonden heeft en de ander nog zoekende is.”

“Onbegrip is niet nodig als er meer bekendheid is over hoe het nou écht is om ongewenst kinderloos te zijn”


In ‘De hoop voorbij’ staan ook verhalen van vrouwen die bijvoorbeeld om psychische reden of andere lichamelijke oorzaken moesten besluiten dat kinderen krijgen voor hen geen optie is. Ook staan er verhalen in van vrouwen die in de vervroegde overgang zijn, geen baarmoeder (meer) hebben en die onverklaarbaar onvruchtbaar zijn. Naast lichamelijke en psychische oorzaken zijn er in Nederland ook veel mensen ongewenst kinderloos omdat ze geen partner hebben, vertelt Carla. Deze verhalen staan niet in haar boek.

Voor mensen die niet ongewenst kinderloos zijn is het soms moeilijk om zich voor te stellen hoe het is als je een kinderwens hebt maar jarenlang het kindje dat je zo graag wil moet missen. “Doordat mensen het moeilijk vinden om zich in te voelen in deze situatie worden er nog vaak goedbedoelde maar hele pijnlijke vragen gesteld of opmerkingen gemaakt. Ik ben van mening dat dit ‘onbegrip’ niet nodig is als er meer bekendheid is over hoe het nou écht is om ongewenst kinderloos te zijn.”

“Mensen zien niks aan je en denken vaak: je hebt toch niemand verloren?”


Ongewenste kinderloosheid is een onzichtbaar verlies en verdriet. “Mensen zien niks aan je en denken vaak: je hebt toch niemand verloren? Voor mensen die ongewenst kinderloos zijn en dat blijven is het echter wel een verlies: je verliest namelijk het kindje dat zó ontzettend gewenst is en dat je zó voor ogen had.” Als je als ongewenst kinderloze in een omgeving leeft waarin veel mensen wél kinderen hebben, kan dat een bepaald gevoel geven, legt Carla uit. “Natuurlijk weten deze mensen wel dat ze niet de enige zijn, maar het kan wel zo voelen. Het is dan fijn om te praten met mensen die in hetzelfde schuitje zitten.”

Ben je benieuwd naar het boek en wil je het bestellen?
Dat kan hier:
www.dehoopvoorbij.nl.

Ben je zelf ongewenst kinderloos of wil je meer informatie over dit onderwerp, neem dan contact op met de vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen: www.freya.nl

Ben jij ongewenst kinderloos en wil jij jouw verhaal met ons delen?
Stuur een mail naar [email protected] 

FOTO CARLA: ERIC RENIERS