avatar
     
Stories

Anne Marlijns (29) zoon Nesta (4) kreeg EMDR-therapie voor zijn trauma

'Een jaar lang ging mijn aandacht uit naar onze zieke dochter Rebel, zijn derde levensjaar is hem ontnomen'

Tags: , ,

Anne Marlijn (29) wordt in de winter van 2016 moeder van haar tweede kindje; Rebel. Haar zoontje Nesta (3) is blij met zijn zusje, maar al snel blijkt ze erg ziek te zijn. Er volgt een zwaar jaar met veel onderzoeken, ziekenhuisbezoeken en zelfs een operatie in Amerika. Met Rebel (1) gaat alles nu goed, maar voor Nesta zag het jaar voor de basisschool er anders uit dan voor het gemiddelde kind. Hij blijkt een trauma te hebben opgelopen.

Op vijf februari 2016 wordt bevalt Anne Marlijn van dochter Rebel. Vanwege langdurig gebroken vliezen blijft ze één nacht ter observatie in het ziekenhuis van Amersfoort. De geboorte gaat goed en het gezin mag de dag na de bevalling naar huis. Anne Marlijn: “De eerste dagen ging het heel goed. We genoten allemaal heel erg van onze dochter en zusje. Nesta was een trotse grote broer; dol op zijn zusje.” Maar na drie dagen verandert er ineens wat; Rebel stopt niet met huilen. De wolk van een baby veranderd in een bonk onrust waar heel hard geluid uitkomt. Op dat moment weten Anne-Marlijn en haar vriend Johnnie nog niet wat er met hun baby aan de hand is. Het huilen duurt maar liefst achttien uur achter elkaar.

“Het trauma is niet ontstaan doordat zijn zusje ziek was maar door de onzekerheid die hij heeft ervaren”


“Rebel bleek een zeldzame goedaardige tumor in haar hersenen te hebben die zorgt voor epilepsie. Er werd ons verteld dat het een ‘hypothalamus hamartoom’ was. De huilaanvallen én de lachaanvallen die Rebel had werden hierdoor veroorzaakt. Later werden de aanvallen steeds meer karakteristieke epileptische aanvallen, en begon ze ook met haar armen te schudden en draaiden haar ogen weg.” Terugkijkend naar het afgelopen jaar is dit het moment dat Nesta’s trauma is begonnen. “Het is niet zozeer dat zijn zusje ziek was maar de onzekerheid die hij heeft ervaren; wanneer moeten we weer naar het ziekenhuis? Wanneer is mama thuis? Wanneer slaapt mama thuis? Wanneer zou zijn zusje stoppen met gillen? Wanneer zou er weer aandacht zijn voor hem?”

Omdat Rebel in Nederland niet geopereerd kan worden vertrekt het gezin voor de behandeling van de tumor in Rebels hoofd naar Houston, waar ze een afspraak hebben met een specialist. Rebel wordt succesvol geopereerd en is inmiddels een dreumes van anderhalf die zich net zo ontwikkeld als haar leeftijdsgenootjes. Nesta daarentegen, vertoont gedrag dat Anne-Marlijn niet van hem kent. “Toen we terugkwamen uit Amerika begon het; hij had een hele slechte concentratie en begon ineens in zijn bed te plassen. Hij kon niet meer zelf eten en ik vond hem heel erg angstig. Zo was hij ineens bang voor dieren en durfde hij in de kleuterklas niet eens zijn tekening op te laten hangen, ook het proberen van nieuwe dingen op school ging niet.”

“Dingen die Nesta allang zelf kon, kan hij opeens niet meer, zoals het aantrekken van zijn schoenen”


Dingen die Nesta allang zelf kon, kan hij opeens niet meer. Zoals het aantrekken van zijn schoenen en het openmaken van een banaan. “Hij wilde eigenlijk niets zelf proberen. Als hij het wel probeerde en het lukte niet werd hij hysterisch. Hij raakte dan in totale paniek. Natuurlijk beseften we ons wel dat hij een heleboel heeft meegemaakt en daarom zijn we met hem naar de huisarts gegaan.”

Er was nog iets opmerkelijks; Anne-Marlijns zoon Nesta bleef in de weken voor zijn verjaardag in januari maar zeggen dat hij niet vier wilde worden. Volgens de huisarts duidde dit op een remming van zijn ontwikkeling; kinderen willen over het algemeen altijd één of twee jaar ouder zijn dan ze zijn. De huisarts stuurt Nesta door naar Virenze; een landelijke organisatie in de ambulante geestelijke gezondheidszorg.

“Het was niet zo dat Nesta geen dingen meer wilde doen, hij kon ze daadwerkelijk niet meer”


Met de doorverwijzing is Anne Marlijn ontzettend blij: “Ik had zelf ook handvatten nodig: wat is er met hem aan de hand? Hoe moet ik met hem omgaan? Mijn vriend en ik hebben een uitgebreid gesprek gehad en de psycholoog heeft met Nesta gespeeld en gesproken. “De deskundigen vertelden ons meer over de terugval van Nesta in zijn ontwikkeling: het was niet zo dat Nesta geen dingen meer wilde doen, hij kon ze daadwerkelijk niet meer. Eigenlijk moet je het zo zien: zijn derde levensjaar is hem door de thuissituatie met heel veel aandacht voor zijn zieke zusje ontnomen. Als we Nesta goed zouden behandelen zou hij die tijd later weer inhalen.”

Psychologen stellen de diagnose dat Nesta een trauma heeft opgelopen die een rem heeft gezet op zijn ontwikkeling. Zij adviseren met de kleuter een EMDR-traject te doen. Johnnie en Anne-Marlijn zetten het verhaal van A-Z op papier, net zoals je dat doet als je als volwassene EMDR therapie krijgt. “Wij hebben alles wat er is gebeurd opgeschreven vanuit het perspectief van Nesta. En zo ontstond er op papier een verhaal over een lief klein jongetje met blond haar, die een zusje kreeg. Hij werd een grote stoere broer, zijn zusje bleef maar huilen en daar werd hij soms bang van. We zijn in totaal drie keer bij Virenze geweest om het verhaal te maken.

“We konden Nesta nu de tijd gunnen om te helen en meer geduld opbrengen door de situatie vanuit zijn perspectief bekeken te hebben”


“De voorbereiding van de therapie was voor onszelf als ouders best confronterend. Je realiseert je achteraf pas in wat voor overlevingsmodus je stond. Zo kregen we de vraag waar Nesta was op het moment dat de ambulance thuis arriveerde om mij en Rebel op te halen. Johnnie en ik keken elkaar aan en we hadden werkelijk geen idee. We hadden op dat moment ook geen keuze; we hadden het niet anders kunnen doen. Maar het is belangrijk om stil te staan bij de gevolgen.”

“De voorbereiding van de EMDR-sessies waren voor ons als ouders heel erg helend om dit te doen. Doordat we het verhaal vanuit zijn perspectief moesten schrijven beleefden we zelf echt alles opnieuw en zagen we dingen die we destijds niet zagen. Alles kwam samen en dat was soms moeilijk maar vooral heel erg fijn om te doen.”We konden er nu ook veel beter voor Nesta zijn. Hem de tijd gunnen om te helen en meer geduld opbrengen door de situatie vanuit zijn perspectief bekeken te hebben.”

“Tijdens de EMDR-sessie tikte de pyscholoog op de knieën van Nesta; bij kinderen werken therapeuten niet met oogbewegingen”


“Aan Nesta hebben we verteld dat we met hem naar een praatdokter  zouden gaan. En dat we hem daar een verhaal zouden gaan vertellen dat hem sterker maakt. Tijdens de therapie hebben Johnnie en ik het verhaal twee keer per sessie voorgelezen. Dat was heel bijzonder, want we zagen aan Nesta echt dat hij het helemaal opnieuw beleefde. In het verhaal stonden hele herkenbare dingen- zoals de blauwe boot in het ziekenhuis waarin hij speelde toen Rebel was geboren- geluiden- zoals het onophoudelijke gehuil van Rebel toen we thuis waren en momenten- zoals de aankomst van de ambulance bij ons huis.”

Tijdens de EMDR-sessie tikte de pyscholoog op de knieën van Nesta; bij kinderen werken therapeuten niet met oogbewegingen. “Er werd ons direct vertelt dat de echte heling thuis plaats vindt. We wisten dat Nesta in de eerste weken na de sessie terugvallen kon krijgen. Tijdens die terugvallen moesten we Nesta zo goed mogelijk helpen en voor ogen houden dat hij beter zou worden. Het is ook logsich: de weken na de EMDR-sessies had zijn hoofdje nodig om alles te verwerken.”

“Hij probeert weer graag nieuwe dingen uit en is meer verdraagzaam. Ook kan hij beter omgaan met verandering.”


Na een aantal weken met hevige terugvallen zag Anne Marlijn langzaam haar oude zoon weer terug. “Het is een wereld van verschil. Hij probeert nieuwe dingen uit, hij praat in de kring op school. Het gaat supergoed met hem. Het grootste verschil dat wij als ouders zien is dat zijn flexibiliteit weer terug is: hij kan weer meekomen met de flow!” Op school zien ze ook grote verschillen, zo vertelt de juf dat hij graag nieuwe dingen uit probeert en meer verdraagzaam is. Ook kan hij beter omgaan met verandering.”

Inmiddels is Anne Marlijn zwanger van haar derde kindje. “Nesta weet dat de meeste kindjes gezond ter wereld komen. We hebben hem verteld dat alle baby’s huilen maar dat een gezond kindje niet zo veel en hard huilt als Rebel deed. Hij is heel erg blij dat hij nog een zusje krijgt!”

Wil je reageren? Dat kan onder dit artikel of door te mailen naar [email protected] 

Anne Marlijn met haar zoon Nesta

Nesta met zijn zusje Rebel