avatar
     
Stories

Roos Schlikker spreekt zich bij Pauw uit over behandeling door Justitie

'Ik pik het niet dat als mijn moeder dood gaat in een protocollenmaatschappij te leven. Ik wil dat ik word aangesproken als een mens'

Roos Schlikker schreef een paar dagen geleden een heftige en persoonlijke column over de manier waarop zij en haar vader zijn behandeld door de politie toen haar moeder van de trap viel en in het ziekenhuis terecht kwam. De politie behandelde haar vader onterecht als mogelijke dader. Tot overmaat van ramp werden er door justitie verkeerde brieven naar haar vader en moeder gestuurd. De moeder van de journalist is inmiddels overleden. Roos Schlikker is boos en doet maandagavond haar verhaal in Pauw. 

Als Roos door haar vader wordt gebeld dat er iets verschrikkelijks is gebeurd met haar moeder gaat ze direct naar het ziekenhuis. De moeder van de journalist is op haar hoofd gevallen en is er zeer slecht aan toe. Als Roos in het ziekenhuis arriveert krijgt ze te horen: “Wij zien dit niet als een ongeval. Wij zien dit als een poten­tieel misdrijf.” In haar column in het Parool richt Roos zich tot het Openbaar Ministerie.

Poging tot doodslag

Bij Pauw ligt Roos maandagavond toe hoe verschrikkelijk zij en haar vader op de dag dat haar moeder in het ziekenhuis belandde zijn behandeld. Toen de traumachirurg toelichtte hoe kapot haar moeder van buiten en binnen was, moest haar vader zich uitkleden tot op zijn onderbroek en in een papieren CSI overall meekomen.

Pas aan het einde van de dag kwam haar vader in het ziekenhuis. Hij sjokte binnen in een joggingbroek van de politie. Roos vertelt dat ze alle medewerking hebben verleend aan het onderzoek maar dat de menselijke maat miste. Tot overmaat van ramp lagen er de volgende dag drie brieven op de mat. De eerste brief was gericht aan de moeder van Roos en daar stond in dat ze op 26-07 aangifte had gedaan voor een poging tot doodslag. De tweede brief was voor haar vader. Hier stond in dat hij werd verdacht van een strafbaar feit; poging tot doodslag. De derde brief kwam van Slachtofferhulp.

Protocollenmaatschappij

Roos vertelt dat de politiemensen in kwestie nooit meer zijn teruggekomen bij haar of haar vader. Er is nooit meer iemand geweest die zich heeft afgevraagd: hoe gaat het nu met deze mensen? Ze zegt: “Het gaat om het feit dat we blijkbaar in een systeem leven dat er brieven worden gestuurd met handtekeningen die er blijkbaar al staan die door geen hond gelezen en waar verder niemand meer naar kijkt. Ik pik het niet dat als mijn moeder dood gaat in een protocollenmaatschappij te leven. Ik wil dat ik word aangesproken als een mens.”

Inmiddels is Roos vanmiddag gebeld door een tussenpersoon en heeft ze woensdag een afspraak bij de rechtbank. Ze benadrukt dat zij het geluk heeft dat haar woordje kan doen in de krant, maar dat er heel veel mensen zijn die dat niet kunnen. Om deze reden spreekt ze zich uit en wil ze zich er hard voor maken dat justitie mensen op een andere manier gaat behandelen.

De column van Roos Schlikker lees je hier

FOTO: OOF VERSCHUREN (PERSFOTO PAROOL)