avatar
     
Lifestyle

Fruitdag

'Is het niet elke dag fruitdag? Sinds wanneer is één keer per week fruit eten de nieuwe norm?'

Een opvallende mededeling die het begin van dit schooljaar werd gedaan: ‘Dinsdag is het fruitdag bij het eten en drinken om 10.00 uur’. Fruitdag? Is het niet elke dag fruitdag? Sinds wanneer is één keer per week fruit eten de nieuwe norm?

In mijn wereld is het ‘tienuurtje’ bedoeld om wat te drinken en fruit te eten. Al sinds mijn dochter geboren is eet ze rond de klok van tien uur fruit. Of is dat een hele gekke gewoonte? Zijn er ouders die hun baby rond tien uur geprakte chips gaven? Sinds mijn oudste dochter op de basisschool zit heb ik me dan ook nog nooit één seconde stress gehad over het schoonmaken van het fruit voor ‘de korte pauze’. Het enige wat we op doordeweekse dagen als ouders moeten doen is onze kinderen twee bekers drinken en twee trommels gezond voedsel meegeven en dit levert schijnbaar voor veel ouders grote problemen op, ontdekte ik deze week. Ik verkeer in shock.

Een lege fruitschaal?


Zo schrijft Lisette op de blog Loedermoeder: “Ik ga altijd erg in de bokkenstand als het bij ons fruitdag is. Dat is op dinsdag. Omdat ik op maandag werk en de koelkast, voorraadkast en fruitschaal op dinsdagochtend nagenoeg leeg zijn, een probleem.” Ook schrijft ze: “Ik geef ze dus een boterham of een verpakte koek mee voor de pauze om 10 uur. Dat geeft ook het minste rommel, is mijn ervaring na zes jaar basisschool.” Afgezien van het feit dat Lisette geen fruit in huis heeft, weet ze ook niet hoe ze het fruit moet meegeven: “En dan een hele appel of peer mee in de schil? Of in stukjes en bruin laten worden? Dan komt hij heel mee terug, vinden ze vies.”

Ontbijten met limonade


Even dacht ik dat ze een grapje maakte, maar ze is serieus. De kinderen van Lisette krijgen geen fruit mee- want lege fruitschaal!- en houden het niet vol op een stuk komkommer. Klein detail: ze ontbijten met limonade. Ik heb me nooit gerealiseerd dat er ouders zijn die op deze manier in het leven staan. Die het moeilijk vinden om hun kind fruit mee te geven naar school. Maar ze zijn er. Zoals Linda, zij schrijft: “Ik dacht echt dat ik de enige was die er zo over dacht. Ik heb helaas maar 1 dochter dus 1 uitdaging minder maar de rest is zo herkenbaar!”

Deze week barstte er op de groepsapp van school een discussie los over het ‘EU-Schoolfruit programma’. Dit programma stimuleert kinderen samen fruit en groente te eten in de klas en veel ouders zijn daar groot voorstander van: het fruit wordt door de school aangeboden aan de kinderen. Ouders hoeven zelf niet meer voor fruit te zorgen; die verantwoordelijkheid komt dan dus te liggen bij de juffen en meester. Waanzin! Waarom zou de juf van mijn kind fruit voor haar moeten schoonmaken? Ik heb plaatsvervangende schaamte voor de mensen die zich hier hard voor maken. Arme leerkrachten!

EU-Schoolfruit


Het is zoals een vader in de groepsapp schreef: “Ik heb voor het meegeven van fruit aan mijn dochter de EU niet nodig, voor veel andere zaken wel!” De school van mijn dochter heeft aangegeven geen interesse te hebben in het EU- Schoolfruit programma en dat vind ik heel erg goed. Wel snap ik nu goed waar het initiatief vandaan komt, want wat zou het leuk zijn voor de kinderen van Lisette en Linda om om tien uur ’s ochtends eens een lekkere kiwi, fruitige bosbes of smakelijk stuk appel te eten.

Ik kan er niet bij dat de verantwoordelijkheid van school zou moeten worden om kinderen te leren wat gezond voedsel is. Maar holy shit, wat verschrikkelijk erg dat dat blijkbaar wel nodig is. Wat krijg je mee over gezonde voeding als je moeder denkt dat fruit binnen twee dagen bedorven is en dat een gesneden peer of een appel in een bakje binnen twee uur bruin wordt? En als het al een uitdaging is om je kind fruit mee naar school te geven, hoe groot zal de uitdaging dan wel niet zijn om je kind na school wat gezonds te laten eten? En God, de avondmaaltijd! Wat zal er dan op het bord liggen? Friet met visstick? Want: lege koelkast?

Rupsen van druiven en frambozen

Heb ik makkelijk praten omdat mijn kind gek is op fruit? Je maakt haar dolgelukkig met een bakje frambozen van de groenteboer en zij is degene die bij de Albert Heijn in de gaten houdt wanneer de bosbessen 1+1 gratis zijn, omdat ze weet dat bosbessen relatief prijzig zijn. Ze knaagt als ik sta te koken meestal een halve paprika weg en maakt op haar verjaardag rupsen van druiven en frambozen om uit te delen in haar klas.

Heb ik makkelijk praten? Heb ik geluk dat mijn kind niet alleen maar van bananen houdt? Nee. Ik heb mijn kind al sinds ze klein is veel verschillende soorten fruit laten proeven. Zo houdt ze niet zo heel erg van banaan, maar is ze gek op peren, aardbeien, bosbessen, ananas, druiven, tomaatjes, perziken, nectarines, minneola’s en mandarijnen. Appels vindt ze ‘saai’ en eet ze niet graag uit haar hand, maar met een appelsnijder in partjes gesneden eet ze ze gewoon op- hoe saai ook. Ook peren gaan met schil en al in haar trommel, met hierbij een klein vorkje omdat ze dat het fijnste vindt eten. Ze eet peren en appels met schil en al omdat ze weet dat hier de meeste vezels inzitten, die haar lijfje hard nodig hebben.

Een goed gevulde trommel


Sinds mijn bijna zesjarige kind ongeveer een centimeter per maand groeit en haar energielevel soms wat laag is krijgt ze op sommige dagen wel eens wat extra’s mee in de ‘tien-uur-trommel’, zoals een plakje ontbijtkoek met boter of een ander koek. Dit is heus geen mega gezonde reep met noten en gedroogd fruit en gerust een koek met suiker en of chocolade. Maar de basis is fruit, elke dag. Niet alleen op dinsdag.

Ik sta ’s ochtends geen bloemen uit watermeloen te stansen, ik rijg geen druiven op spiezen om ze er aantrekkelijker uit te laten zien. Ik doe in het weekend boodschappen, snijd ’s ochtends fruit in stukjes, doe het fruit in een trommel met een vorkje en stop het in de rugzak van mijn dochter. That’s it. Dus wat die moeite precies is, die uitdaging, die #problemen #problemen: ik heb geen idee. Ervaar jij ze ook? Mail me dan, misschien kan ik je helpen.