avatar
     
Stories

Lydia (68) krijgt na 40 jaar gelijk: geen babylijk in kistje

'De kist was licht. Ik weet hoeveel een baby weegt. Mijn zoon lag er niet in. Maar niemand geloofde me.'

Tags: , ,

Lydia Reids (68) zoontje Gary stierf in 1975 na zeven dagen in het ziekenhuis in Edinburgh, Schotland. Toen Lydia aan personeel van het ziekenhuis vroeg of ze hem nog een keer mocht zien wist ze naar eigen zeggen dat het dode kindje dat haar getoond werd niet haar baby was. En op begrafenis had Lydia een vreemd gevoel: het lijkkistje is heel erg licht, Lydia denkt dat haar baby er niet in ligt. 

Ze wordt voor gek verklaard in het Royal Hospital for Sick Children in de Schotse stad Edinburgh. “U heeft last van een postnatale depressie” wordt Lydia verteld. Maar zij weet zeker dat ze haar eigen kindje niet gezien heeft. “Hij was groot en blond, terwijl mijn baby klein en donkerharig was”, vertelt ze. “Ik wist meteen dat het niet klopte.”

Dat gevoel blijft op de dag van de begrafenis van Gary. Ze vertelt in een interview met BBC: “De kist was licht. Ik weet hoeveel een baby weegt. Mijn zoon lag er niet in. Maar niemand geloofde me.” Moeder Lydia was vastbesloten achter de waarheid te komen vocht hier 42 jaar voor. Ze slaagt er dit jaar eindelijk in en krijgt toestemming om het kistje te laten opgraven. De nachtmerrie die ze al het grootse gedeelte van haar leven heeft wordt bevestigd: het kistje is leeg.

Geen baby in het kistje

Het kistje werd opgegraven met hulp van gerenommeerd forensisch antropoloog Sue Black. Zij verklaart dat het graafwerk vorige week begon. Ongeveer twee meter onder de grond werd het kistje gevonden. Er werden in het kistje drie kledingstukken gevonden die in een lab zijn onderzicht. Op de babykleertjes was geen enkel spoor van menselijke resten te bespeuren. Sue Black: “Geen botfragment, zelfs geen haartje. Er lag niemand in de kist.”

Lydia had gehoopt dat ze geen gelijk zou hebben gekregen. Ze was liever een gekke oude vrouw geweest dan dat haar vreselijke vermoeden werkelijkheid werd. De Schotse moeder moet weten wat er met haar kind is gebeurd.  “Zelfs als hij gecremeerd is of in een pot in het ziekenhuis ligt, wil ik dat weten. Als het mogelijk is dat ik mijn zoon terug kan krijgen, wil ik hem terug. En als dat niet kan, vertel het me dan alsjeblieft, zodat ik rust kan hebben.”

Orgaanschandaal

Tijdens de campagne die ze voerde om haar gestorven zoontje te vinden werd er een orgaanschandaal blootgelegd. Tussen 1970 en 2000 zouden er zo’n 6000 organen en weefsels achter zijn gehouden door ziekenhuizen voor onderzoek. Het Schotse ministerie van volksgezondheid gaf de praktijken zelfs toe. Dat ook Lydia’s zoontje niet in zijn kistje lag is nu vastgesteld, maar of ook zijn organen zijn gestolen, dat kan Lydia niet bewijzen.

De aangetroffen babykleertjes 

D

De verkeerd gespelde naam van het jongetje op het bordje op de kist 

BRON: BBC