avatar
     
Blogs

“We hebben er jaren naartoe gegroeid”

'Ik Vertrek: Alex en Martina starten een naturistencamping of spiritueel centrum in Hongarije'

In de tweede aflevering van het nieuwe seizoen ‘Ik Vertrek’ volgen de makers rioolopzichter Alex en voetreflextherapeute Martina uit Brabant. Zij willen een naturistencamping of een spiritueel centrum opzetten in Hongarije. Wat zal de redactie blij zijn geweest met deze aanmelding: alle ingrediënten dik aanwezig voor een heerlijk uurtje televisie!

Alex werkt met veel plezier in het riool van Breda en Martina is voetreflextherapeute. Beide vinden het belangrijk om na een drukke dag werk te ontspannen. Onthaasten is essentieel voor dit koppel en juist hiermee willen ze in het buitenland iets gaan doen. In het dorpje Tiszafüred hebben Alex en Martina een huis gekocht waar ze graag een naaktcamping of spiritueel centrum beginnen. De schapen die voor het weiland van de mogelijke camping staan te grazen zijn al naakt, dus dat begint goed. Waarom Hongarije? Het plaatsje waar ze gaan wonen lijkt op de Brabantse Biesbosch, maar dan met waterlelies op het water; dus nog mooier. En spiritueler.

Dat er water is, is essentieel voor de hobby van Alex: hij doet ‘koudetrainingen’. Hij stelt zijn lichaam langzaam maar zeker bloot aan de kou- letterlijk dus. Terwijl we de hond van het stel zien denken: ‘Neeeee! Daar gaat hij weer! Why?!’ kleedt Alex zich uit. Met zijn meekleurende bril staat Alex naakt te bibberen in een bruine sloot terwijl de voice over ons waarschuwt dit thuis niet na te doen.

“De soep doet me denken aan het rioolwerk van Alex”

Zonen Perry en Jordy wonen op zichzelf en verhuizen niet mee naar Hongarije. Zij hebben alle vertrouwen in het ondernemerschap van hun ouders en hoewel ze zelf geen naaktlopers zijn staan ze vierkant achter de ideeën van Alex en Martina. Als ik laatstgenoemde door de soep zie roeren ben ik vooral blij dat deze mensen geen restaurant beginnen en moet ik plotseling weer denken aan het rioolwerk van Alex.

Op het werk van Alex nemen zijn collega’s afscheid met een speech en een fotocollage. Zijn leidinggevende noemt dat vooral Alex’ menselijke kant de laatste jaren meer boven kwam drijven. (?) Hij krijgt nog een paar regenlaarzen en dan is het tijd om te gaan. Collega Marion is nogal emotioneel, zij gaat haar lieve collega Alex erg missen. Tijd om haar te missen heeft Alex niet, want hij heeft zijn horloge afgedaan en stopt met klokkijken. De tijd interesseert hem niet meer, zegt hij steevast. Dat lijkt me best nog lastig als je een camping of hotel begint waar gasten komen en gaan. Onderweg mediteert Alex gewoon in de berm naast de Deutsche autobahn. Drie blaffende honden om zich heen- maakt Alex niks uit.

“We hebben er jaren naartoe gegroeid”

In Hongarije aangekomen besluiten ze drie gastenkamers klaar te maken voor de verhuur, want voor de blootcamping is er nog geen vergunning. En och, wat is het stel blij wanneer ze samen zitten te mediteren in het vijf jaar niet gemaaide gras: “We hebben er jaren naartoe gegroeid” zegt een emotionele die zijn tranen de vrije loop laat. Het is ook om te janken; het zicht op honderd vierkante meter brandnetels.

Niet veel later lijkt het erop dat de sympathieke Brabanders in een horrorfilm terecht zijn gekomen; in de overstroomde kelder ligt een naakte, hijgende man. Help! Het blijkt Alex zelf te zijn, die een ‘ralex’moment pakt. Het gesprek wat Alex met zijn vrouw heeft is ook zo mooi, ze gaan echt de diepte in samen. Zij: “Alex, hoe is dit?” Hij: “Koud.”

De twee willen hun gasten ook verdieping aanbieden; mindfulness, yoga, meditatie ofwel ‘relaxen’. Het liefst doen ze dit alles naakt. Maar helaas: het plan voor de ‘blotebillencamping’ moeten ze opgegeven (thank God) want naturisme gaat niet samen met retraite (thank God). Beter maar, denk ik zo. Gasten hoeven nu in elk geval niet bang te zijn dat ze met Alex naakt de kelder in moeten voor een verfrissende ‘ralexoefening’.

“Af en toe gaat er iets fout, maar het is toch het licht”

De taal spreken de twee helaas nog niet. Als ze op zoek gaan naar wijn voor hun gasten- ‘we look for mosdo!’- worden ze door de locals doorgestuurd naar de wc. Martina geeft het op en blijft vervolgens ook nog met haar vest hangen aan de punt van een tafel. Gelukkig kan dit stel goed tegen teleurstellingen, zo wordt duidelijk in de scène met de wensballon. Die vliegt al snel in de fik en Alex vergeet zelfs zijn wens, maar Martina besluit: “Af en toe gaat er iets fout, maar het is toch het licht!”

Maanden later zijn de meditatiezolder, de keuken en de slaapzolder af. De eerste gasten arriveren in het insectenhotel in de tuin. Op de een of andere manier weten gestreste types Alex en Martina nog niet te vinden en daarom organiseren ze een kennismakingsworkshop voor mensen uit de buurt. Er wordt soep gemaakt en Duits geoefend en dan ineens staan de eerste gasten op de stoep. Heel raar! Gasten in een hotel! Alex tegen Martina: “Hebben wij nog een kamer vrij?!” De twee moeten schakelen en vinden het moeilijk. Martina moet koffie maken en dat is uit haar comfort zone. De twee zien de gasten liever zo snel mogelijk weer vertrekken maar helaas; de Belgen hebben het enorm naar hun zin. Ze hebben heerlijk geslapen en komen werkelijk helemaal tot rust. Zul je altijd zien.

“Tijdens de lunch blijkt dat alle deelnemers Nederlands spreken”

De workshopdag breekt aan en de gasten stromen binnen. Alex: “Ik probeer voor die Deutsche leute in het Deutsch te praten”. Alex begint met een rozijnproeverij en ook is er yoga, een voetreflexmassage, een wandeling en een lunch. Tijdens de lunch blijkt overigens dat alle deelnemers gewoon Nederlands spreken, maar daar kom je natuurlijk niet achter tijdens een stilteretraite. De dag eindigt met een klankschaalconcert en dan is het tijd om de geslaagde dag af te ronden. Martina is doodmoe, Alex niet, hij is hartstikke ‘ralex’. En dat is te zien in de slotscène: in zijn Nirvana shirt en meekleurende bril op zijn neus vertelt Alex dat ze rustiger zijn geworden. “Wij houden van simpele dingen.” En Martina? Die hoopt over twee jaar wat boekingen te hebben.

De gifjes zijn gemaakt door de redactie van Upcoming.nl.