avatar
     
Blogs

Kak! Ons dorp krijgt riolering!

'Opengebroken vloeren, buizen onder het huis en pompen met kak langs het plafond'

Kak! In ons dorp is een riolering aangelegd. Anno 2017 lijkt dat misschien wat laat maar dat is het niet. Ongeveer 30% van de Fransen op het platteland heeft geen riool. Daarom lagen alle oude straatjes in ons dorp open. Keihard kapot geboord om een hypermodern riool aan te leggen. Maar wij blijven ouderwets op de fosse gaan. 

De watte? De fosse septique. Een megagrote ondergrondse tank waar toilet, douche, vaatwasser en wasmachine op uit komen. Waar allerlei kleine bacteriën een soort geheim leven leiden. Ze eten alles – en met alles bedoel ik inderdaad ook alles wat in de fosse belandt – en zorgen ervoor dat dit ‘alles’ als schoon en reukloos vocht de tank weer verlaat en in de tuin wegvloeit. Omdat die bacteriën al het vuile werk doen, is het zaak ze in leven te houden. Je kan ze verwennen met goed beschimmelde champignons, een rot ei of een heel erg groengele dode kip, ze hebben een broertje dood aan terpentine en chloor.

“Ed liep fris gedoucht en met lege kakkoffer, in zijn blote reet heel ontspannen over de camping terug”

Ed is geen onbekende met het gebruik van toiletten die niet per se op het riool uitkomen. Op een kampeervakantie, lang, lang geleden – sans moi – wilde hij een goedgevulde mobiele poepkoffer legen in een Frans hurktoilet. Dat ging niet helemaal lekker. Na flink schudden – nooit doen! – kwam de inhoud er in een keer uit en spatte via de vloer in zijn geheel met grote kracht terug op de blote bast en de korte broek van Ed. De korte broek was niet meer te redden dus is Ed, fris gedoucht en met lege kakkoffer, in zijn blote reet heel ontspannen over de camping teruggelopen. Bonjour madame!

“Never change a winning fosse”

Onze oude fosse is top. Wij zeggen dan ook regelmatig: never change a winning fosse. Maar helaas, het dorp moet per decreet verplicht aan het riool. Dus moesten we op zoek naar de opening van de tank om te weten waar de aansluiting op het riool gemaakt moest worden. Ergens in de tuin moest een deksel zijn… Maar die konden we niet vinden. Nu ken ik elke graspol hier persoonlijk en maait Ed al jaren la pelouse met heel veel liefde maar een deksel hadden wij nog nooit gezien. Vriend M. kwam langs met een prikstok want hij kon fosse-deksels spotten als een dolle. Die kon hem ook niet vinden.

Afijn, uiteindelijk hebben we de zoon van de vorige eigenaar gebeld en die wist ons te vertellen dat zijn vader in de jaren zestig zelf ooit een betonnen fosse in elkaar geknutseld had. De ingang zit onder het houthok. En daar zit het probleem.

“Opengebroken vloeren, buizen onder het huis en pompen met kak langs het plafond”

De burgemeester kwam op ons verzoek hoogstpersoonlijk de boel bij ons uit checken. En die nam een conseiller mee die in zijn eentje meer odeur verspreidde dan onze fosse sinds 1960 tot op heden gedaan heeft. Nog dagen hebben alle ramen en deuren tegen elkaar gestaan. Om een vrij lang verhaal over opengebroken vloeren, buizen onder het huis en pompen met kak langs het plafond en nog meer obstakels heel kort te maken; we hoeven niet op het riool. We mogen van de burgemeester op de fosse ons ding blijven doen maar dan moet hij wel aux normes zijn. En dat is ‘ie niet.

Dus moest er een groot gedeelte van de tuin op de schop. Er kwam een graafapparaat dat in een superheldenfilm niet zou misstaan en dat ding heeft een gat van veertig vierkante meter graven. Dag leuke roze pruikenboom, dag pioenrozen, dag waslijn, dag lekker ruikende kamperfoelie, dag oude mooie boomstronk… Hallo nieuwe fosse.

À la prochaine!

In het zuiden van de Dordogne, in een klein dorpje omgeven door rust en natuur, ben je welkom bij Le Sympa. Een chambre d’hôtes waar je goed slaapt, lekker eet en het je aan niets ontbreekt. Benieuwd? Klik hier