avatar
     
Blogs

Het circulatieplan van Gent

'Amai, u rijdt tegen de klok in, das toch niet normaal!'

Het was weekend en onze kinderen verbleven bij onze exen. Wij hoefden niet te werken en konden alles doen wat we wilden, althans zo voelde het. Naar New York! Parijs! You Only Live Once! Het werd Antwerpen. Met een coffee to go sprongen we in de Jeep van mijn lief. Antwerpen, we zien u zo graag, dus we komen eraan. 

Weekenden gingen er voorbij dat ik me voornamelijk somber voelde zonder kinderen en het liefst de hele binnen bleef, zonder make-up onder een deken op de bank, maar dit weekend lachte het leven me weer toe. We scheurden over de Nederlandse snelweg en fantaseerden over alle plekken waar we samen nog naartoe zouden kunnen gaan. Vlak over de grens kwamen we plots terecht in een nogal flink verkeersinfarct en zei mijn liefje uit verveling: ‘kijk jij eens even wat er vandaag te doen is in Antwerpen’. Een stukje research, altijd goed en bovendien ook mijn baantje in het dagelijks leven.

‘Vermijd Antwerpen! Vermijd Antwerpen!

Vrolijk googelde ik Antwerpen maar schrok me vervolgens een hoedje. Het werd toeristen ten strengste afgeraden de stad te bezoeken in verband met de ronde van Vlaanderen. ‘Doe het niet! Gaat u niet!’ Boven de wegen begonnen er borden te knipperen. ‘Vermijd Antwerpen! Vermijd Antwerpen! Don’t go there! Oké, oké, wij werken bij de televisie, we zijn flexibel, change of plans: we gaan naar Gent!

Toen we het centrum van Gent binnenreden zagen we allerlei borden. Veel borden. Knipperende borden. Rijdende borden. Borden op rotondes, kruispunten, boven de weg, naast de weg en op de weg met daarop bangmakende teksten.  “AMAI, LET U OP! DIT WEEKEND CIRCULATIEPLAN VAN KRACHT! CENTRUM NIET MEER BEREIKBAAR, ALLEZ!” “We mogen hier helemaal niet rijden!” riep ik. Overal knipperde een datum: 3 april-3 april-3-april. En warempel: het was 3 april. Op mijn mobiel zocht ik op wat het circulatieplan precies inhield: alle rijrichtingen zouden veranderen per ingang van die avond. Twee dagen na 1 april konden we hard lachen om de grap van de gemeente Gent. Overal de rijrichting veranderen: goeie. Gevaarlijk, maar wel geinig.

“U rijdt tegen de klok in, das toch niet normaal!”

Op de radio waren inmiddels hevige discussies gaande.  “Wie in de stad moet zijn, raakt zo vlotter ter bestemming” zei de bedenker van het plan Filip Watteeuw zelfverzekerd. De presentatrice van het radiofeuilleton ging fel tegen hem in en gaf aan dat zij een grote chaos verwachtte. Overal om ons heen zagen wij inmiddels verdwaasde Belgen lopen. Sommige claxonneerden, anderen lieten hun auto met knipperlicht aan op de stoep staan terwijl ze hevig in discussie met elkaar gingen. Bij een rotonde waren twee Belgische boodschappenwagentjes frontaal tegen elkaar aangebotst. “U rijdt tegen de klok in, das toch niet normaal” riep een pittige dame van een jaar of veertig. “Amaiii kunt u niet lezen” riep de ander terwijl ze met haar handen naar de borden boven de weg wees.

Het bleek geen 1 april grap. Naast het autovrij maken van het centrum stond er die avond een belangrijk event op de agenda: de rijrichting van alle straten zou daadwerkelijk veranderen. Dat leek de Gentenaren voor iedereen beter. Het was nu al een grote chaos en dan moest het officieel allemaal nog in werking treden. Wij knalden onze auto maar snel in een parkeergarage. Om voordat de avond viel met gierende banden op huis aan te gaan.