avatar
     
Travel

Muscat

'De afgelopen dagen heb ik mezelf regelmatig geknepen om te checken of ik niet droomde'

De afgelopen dagen heb ik mezelf regelmatig even geknepen om te checken of ik niet aan het dromen was. Wat een heerlijk land, wat een mooie mensen en wat een fijn en veilig gevoel heb ik hier. De heenvlucht vanuit Amsterdam via Damman naar Muscat was prima. De passagiers waren heel aardig en nog gezellig ook. De vlucht vloog letterlijk voorbij en voordat ik het wist, zat ik met een glas wijn aan het zwembad in ons hotel. En toen een biertje. En toen nog een biertje.

Goed, de volgende ochtend had ik lichtelijke moeite om mijn bed uit te komen (hoe zou dat nou komen?) maar het brakke gevoel was weg na het ontbijt. Allerlei verse, Arabische homemade hapjes, croissantjes, fruit, eitjes, salade, gebakjes, pannenkoeken… Ik snap wel waarom stewardessen zo veel sporten. Na het ontbijt hebben we met vier man een enorme Land Cruiser gehuurd en zijn we de bergen ingegaan. We moesten een heel stuk rijden maar het uitzicht verveelde geen seconde. Bovendien is de infrastructuur in dit land perfect geregeld, zelfs midden in de hoge bergen. Four Wheel Drive aan en gas op die lolly!

Na ongeveer twee uurtjes toeren begonnen de maagjes te knorren en besloten we een restaurantje te zoeken voor de lunch. Makkelijker gezegd dan gedaan in the middle of nowhere in de bergen van Oman. Er waren wel een aantal kleine dorpjes, maar hier was letterlijk NIEMAND. Helemaal uitgestorven. Hier en daar een verdwaalde berggeit en een uitgedroogd tomatentuintje en daar hield het mee op.

“Met zijn vieren deelden we een grote schaal met rijst, vis, kip en een vleesje waarvan ik liever niet weet waar het vandaan komt.”

Gelukkig vonden we een public plekje waar leven was. Toen ik binnenstapte was mijn eerste gedachte: dit is een hoerenhuis. Een lange gang met allemaal hokjes die afgeschermd werden door gordijnen, waardoor je niet in de hokjes kon kijken. En buiten de hokjes wel tien paar schoenen. Maar goed: we waren blijkbaar in het allerbeste restaurant van de buurt beland dus besloten we het er van te nemen. We kregen een hok toegewezen en er werden zelfs een tafel, stoelen en wat plastic lepels geregeld. Met zijn vieren deelden we een grote schaal met rijst, vis, kip en een vleesje waarvan ik liever niet weet waar het vandaan komt. Ook dachten we een kommetje gazpacho gekregen te hebben, die wel errug pittig was. ’s Avonds kwamen we erachter dat dit een sausje is voor je rijst. Oeps, sukkels dat we zijn!

Binnen no-time stond half mannelijk Oman om het hoekje van ons hok naar ons te gluren. Lachen dat ze deden, ze vonden het natuurlijk belachelijk dat we op stoelen zaten en met bestek aan het eten waren. Mijn collega glipte even naar buiten om een foto te maken van de locals die in een groepje op hun hurken met hun handen aan het eten waren. Ze droegen allemaal een lange witte jurk en een doek op hun hoofd dus het was een ontzettend mooi gezicht. Natuurlijk hadden ze haar door en moest ze erbij komen zitten, dan zou er iemand anders wel even een foto maken. Mijn collega tussen al die lokale mannen, die een beetje knuffelig werden tegen haar… Later kwamen we erachter dat de local geen foto, maar een heel filmpje heeft gemaakt waardoor we precies konden zien hoe alle armpjes om haar heen geslagen werden en hoe dicht ze op haar probeerden te staan. Hilarisch. Een hele aparte ervaring en het grappigste filmpje ever!

 

“De mannen zijn ontzettend knap. Als je die in een pak zou hijsen, het haar een beetje zou fatsoeneren en het gezicht een beetje zou scheren…”

Omanis zijn ontzettend vriendelijk en gastvrij. Iedereen zegt elkaar gedag, houdt deuren voor elkaar open, vraagt hoe het gaat en wenst elkaar een fijne dag toe. Ze hebben respect voor elkaar maar ook naar ons (westerlingen) toe. Daardoor voel ik me heel erg welkom hier. Heel classy vind ik ze. En de mannen zijn ontzettend knap. Als je die in een pak zou hijsen, het haar een beetje zou fatsoeneren en het gezicht een beetje zou scheren… Poe!

Nou goed, terug naar de tour… Na de lunch zijn we helemaal naar boven gereden, naar hotel Alila. Hierover ga ik niet eens proberen te beschrijven hoe mooi het was, want dat kan ik niet. Daarvoor heb ik foto’s gemaakt. Eigenlijk wilden we een nachtje daar blijven slapen maar helaas kon dit niet omdat ze volgeboekt zaten. Ook konden we geen biertje krijgen omdat we geen gasten waren en begon het ineens keihard te regenen. Maar goed: het was wel ontzettend mooi. Ik denk, als ik ooit op huwelijksreis ga, dat dit een hele mooie plek zou zijn. Jammer dat we net een regenachtige dag te pakken hadden, maar stel je deze plaatjes eens voor met een stralend blauwe lucht met een zonnetje erbij:

“Ik hoop ook dat ik hier nog heel vaak mag gaan komen, want dit land is werkelijk fantastisch”

’s Avonds zijn we gaan eten in een heel leuk restaurant in de buurt. Alles was buiten, met allemaal bomen en lichtjes en kroonluchters en lampionnen en fonteintjes en Arabische muziek… Lekker eten, gezellige mensen… Op een gegeven moment kreeg ik wel een lichtelijke hartaanval omdat de hele bediening in een polonaise keihard begon te gillen, een soort Indianenkreten ofzo… Bleek er iemand jarig te zijn, kwamen ze aan met vuurwerk en een hele show erbij. Het was me weer een avontuur.

Vandaag zijn we even naar de Souk gegaan, waar we aangevallen werden door de verkopers en volgespoten werden met parfums, onder gesmeerd met olietjes en behangen met sjaals. Best irritant, die mensen snappen niet dat we juist heel hard wegrennen als je zo opdringerig bent, terwijl ik best heel graag even binnen had willen kijken. Misschien realiseren ze zich dat nog wel een keer. Ik heb wel wat leuke dingetjes gekocht voor thuis. Ook hebben we het paleis van de (zeer geliefde!) Sultan bekeken. Net lekker aan het zwembad gelegen en een hapje gegeten, nu even snel twee uurtjes slapen voor calling… Hopelijk is de terugvlucht net zo smooth als de heenvlucht! En ik hoop ook dat ik hier nog HEEL vaak mag gaan komen, want dit land is werkelijk fantastisch. Ik heb er geen andere woorden voor!

Het paleis van de Sultan 

De gang die naar het paleis leidt 

Een oude ruïne die we onderweg tegenkwamen 

Viewpoint onderweg 

 

Toiletbordjes (vond ik grappig)