avatar
     
Blogs

Zullen we een baby kopen?

'Niets aan voortplanting in mijn leven verloopt volgens plan'

Melany (45) heeft een zoontje van drie. Maar voordat haar grote wens om moeder te worden uit kwam kampte ze meer dan elf jaar met vruchtbaarheidsproblemen en onderging ze vruchtbaarheidsbehandelingen in binnen- en buitenland. Nu helpt ze lotgenoten door het taboe op vruchtbaarheidsproblemen te doorbreken en vrouwen bewuster te maken van hoe ze zelf hun vruchtbaarheid kunnen vergroten. Wij spraken Melany en deelden haar verhaal op ShePostsOnline. We lezen de blogs die ze schrijft voor haar website Kinderwensbloggers. Dit is Melany’s laatste blog. Haar zoontje vraagt haar op een onverwacht moment: “Zullen we een baby kopen?” 

“We staan in de supermarkt, bij de kassa, de boodschappen net op de band gelegd. Heel pedagogisch met veel geduld geef ik mijn zoon aanwijzingen. Hij wil graag helpen en ik beloon hem voor zijn hulp, dit zijn leuke momenten waar ik van geniet. Deze momenten zijn de momenten waarvan we dromen en soms komen dromen uit.

En dan zegt hij out of nowhere; “Zullen we een baby kopen?” Ik ben helemaal perplex. Tot dan toe heeft hij helemaal geen interesse in baby’s. Sterker nog, hij vindt ze helemaal niet leuk! Tijdens de zwemles bekeek hij ze vol walging wanneer ze gingen huilen, we schaamden ons kapot en ik raakte ook nog wel in paniek daarvan want ik dacht dan wat nou als een 2e kindje wel gaat komen en hij haat em eigenlijk? Zijn weerzin tegen baby’s hielp enorm bij het verwerken van het afscheid nemen van kinderwens 2.0. Misschien was het inderdaad zo dat sommige het prima vinden om enigst kind te zijn. Pfjieuw.

Ik leg uit dat je een baby niet kunt kopen. “Waarom niet?“, vraagt hij. Hij is in de waarom-fase. “Je kunt mensen niet kopen“, antwoord ik. “Waar komen ze dan vandaan?” vraagt hij ietwat geirriteerd. Ook dat nog! Ga ik nu midden in de supermarkt seksuele voorlichting geven? Dat kan ik helemaal niet, tjonge deze zag ik echt niet aankomen. Er is niet eens ruimte voor mij om de shock te verwerken die de eerste vraag te weeg bracht. Als een kanon vuurt hij de vragen op me af en er is geen ontwijken aan.

Intussen lopen we naar buiten en zeg ik; “Papa’s en mama’s geven elkaar kusjes en dan groeit er een baby in de buik en die poept mama dan uit“. Ik heb hier absoluut nog niet over nagedacht, baby’s worden niet alleen op die manier verwekt dat weet ik als geen ander… De gedachtes razen voorbij in mijn hoofd. Oja, hij is drie, dat is te ingewikkeld, deze materie is nog te heftig en is nu nog niet van belang.

Ik heb me hier niet op voorbereid aangezien ik dit gesprek op een ander moment in de toekomst heb gepland. Gelukkig kijkt hij mij bedenkelijk aan, niet in shock maar lijkt  het een ongeloofwaardig verhaal te vinden. Ik baal als een stekker want hij heeft ook moeite met toileteren en misschien durft hij dat nu helemaal niet meer. Shit, shit, shit. Ik ga hier nu even helemaal niets mee doen. Ik moet echt even bijkomen en bedenken of ik hier nog iets mee moet….

Niets aan voortplanting in mijn leven verloopt volgens plan, daar kan ik in ieder geval dan weer wel op rekenen.”

Liefs,
Melany

Heb je een wens voor een tweede kindje maar kun je daar moeilijk mee om gaan ga dan naar deze website.