avatar
     
Blogs

Juul is verliefd op haar nieuwe vlam

'We vinden elkaar dus leuk, maar wat zijn we dan van elkaar?'

Verliefdheid als je bijna de 30 aantikt is toch een tikkeltje anders dan wanneer je 21 bent. Slapeloze nachten, hysterische vlinders in je buik, verminderde eetlust, de hele dag aan niemand anders denken dan aan je nieuwe vlam, kwijlen als de hond van Pavlov wanneer je een berichtje van hem krijgt is er allemaal niet meer bij. Oké, het is enigszins hetzelfde maar ik functioneer toch echt een stuk beter dan de laatste keer dat ik verliefd was.

Maar hoe vertel je in godsnaam aan je vlam dat je hem leuk vindt? Het zweet breekt mij uit als ik over deze vraag nadenk. Ik wil dat L. het weet, maar is dat wel iets dat hij wil horen? Schrikt het hem niet af? Verliest hij zijn interesse op het moment dat ik de oh zo gevreesde woorden ga uitspreken? Ik besluit alle adviezen van vrienden én het internet te negeren en volg mijn gevoel: ik ga het hem vertellen!

Als ik op mijn kwetsbaarst ben, vind ik het moeilijk om iemand in zijn of haar ogen te kijken. Deze onbewuste tactiek gebruik ik nu ook. Ik neem een grote hap lucht, terwijl mijn hoofd op zijn schouder ligt, en zeg: ik vind je leuk! Zo, dat is er uit. Gelukkig is L. heel relaxed en zegt dat het gevoel volledig wederzijds is.

We vinden elkaar dus leuk, maar wat zijn we dan van elkaar? Het is niet niets, maar ook weer niet iets. Waar gaat dit in hemelsnaam heen? Ik weet dat hij het niet met anderen doet, heb al een aantal van zijn vrienden ontmoet en mijn tandenborstel pronkt op zijn wastafel. Hoe langzaam ik van binnen ook sterf van onzekerheid omdat het beestje geen naam heeft, weet ik ook dat het goed voelt en ik hiervan moet genieten.

Moet ik er persé een label aan hangen omdat het hoort?