avatar
     
Stories

Dagmar: ‘Wij kennen een ‘kankerlijer’. Letterlijk. Onze baby Youp.’

'Lief meisje, kunnen we daarom afspreken dat we 'kankerlijer' niet meer gebruiken?'

Als Dagmar met haar zoontje Bram op de kermis is en een meisje ‘kankerlijer’ hoort roepen, besluit zij haar gevoelens op papier te zetten en een brief aan het meisje te schrijven. Dagmar is vijf maanden geleden moeder geworden van haar tweede zoontje Youp. “Wij kennen een kankerlijer” schrijft ze. “Letterlijk. Onze Youp.” Het kindje is nog maar vijf maanden en werd geboren met een tumor in zijn bekken.  Het is neuroblastoom: een zeldzame en moeilijk te genezen vorm van kinderkanker. We delen de brief die Dagmar schreef met jullie.

 

Lief meisje op de kermis,

Vandaag kwam ik met Bram thuis na twee bewogen weken in Utrecht, waarbij hij op verschillende plekken zijn vakantie heeft gevierd. Hij heeft genoten, al heeft hij natuurlijk niet zulke normale weken gehad als we hadden gehoopt. Misschien heb jij wel kunnen genieten van twee weken vrij. Ik zag dat je vanmiddag in elk geval genoot met vrienden en vriendinnen. Allemaal zo rond de 14 jaar, lekker hangen op de kermis en gezellig een beetje chillen.

Bram liep wat stilletjes aan mijn hand en waar hij mij voorgaande jaren altijd meetrok over die hele kermis – oh mama daarin, oh zullen we dat doen – bleef hij bij me. Hij liep rustig naast me te kijken en werd niet echt super enthousiast. Hij had natuurlijk eerder die middag weer afscheid moeten nemen van zijn vader en broertje die achterbleven in het ziekenhuis. Iets waar we allemaal van weten dat het moet, maar het blijft lastig.

Jij was wat aan het dollen met die vrienden, stoerdoenerij, aandacht trekken van de jongens. Dat hoort en dat past erbij als je zo oud bent. Maar naar een van je vrienden schreeuwde je hard ‘kankerlijer’! Bram schoot weer aan mijn hand, kneep erin en keek me bang aan. Hij zei verder niets.

Nadat we op de kermis waren geweest aten we thuis samen, en Brams oog viel op een foto van Youp en hij begon te huilen, hij miste Youp zo enorm en wilde dat we samen naar huis kwamen. Maar dat gaat natuurlijk niet, nog niet. En toen vroeg hij: ‘Mama, waarom heeft Youp nou kanker gekregen?’

Lief meisje, kunnen we daarom afspreken dat we ‘kankerlijer’ niet meer gebruiken? Maar ‘rotzak’, ‘eikel’, ‘stomme gast’ of iets dergelijks? Want wij kennen een ‘kankerlijer’. Letterlijk. Onze Youp. Youp die zo dapper en stoer is, die hopelijk later ook op de kermis hangt en door zo’n leuk meisje wordt nageroepen. Maar dan met een ander woord. Kunnen we dat doen? Dat maakt onze wereld net wat minder moeilijk. En de wereld wat mooier!

En ik weet dat jij het ook maar ongefilterd door krijgt via tv, internet en media. Kunnen we daar dan allemaal een standpunt tegen in nemen? Dat we lekker schelden over van alles en nog wat: het weer, voetbal, je collega of wat dan ook. Maar niet over kanker?
Dankjewel.

Dagmar, de mama van Youp en Bram

BRON: KAARSJE VOOR YOUP