avatar
     
Health

Als je wakker wordt met een stoma…

'Ik mis het relaxmomentje op de wc'

Nationale Poepdag, een mooi moment om de meest fantastische poepervaringen ongegeneerd met elkaar te delen. Mijn stoelgang is alles behalve normaal. Sinds 20 februari 2013 is poepen voor mij nooit meer hetzelfde geweest. Ik heb een stoma, om precies te zijn een ileostoma. Omdat ik buikvlieskanker heb is mijn dikke darm verwijderd. Om heel eerlijk te zijn heb ik nog nooit moeite gehad met mijn stoma. Ik had van tevoren verwacht dat ik er wél moeite mee zou hebben, maar ik heb het zakje op mijn buik altijd geaccepteerd.

Iets wat ik mij niet meer kan herinneren, maar mij achteraf is verteld, is een leuk verhaal uit het ziekenhuis. Ik had de operatie achter de rug waarbij ik een stoma kreeg. Er stond een verpleegster bij mijn bed en mijn zus kwam binnen. Het eerste wat ik deed was mijn deken omhoog trekken en trots zei ik: “KIJK IK HEB EEN STOMA!” De verpleegster moest hier uiteraard smakelijk om lachen. Door alle geestverruimende middelen kan ik mij daar helaas helemaal niks van herinneren.

Als er iets is wat ik het allermeeste mis sinds ik een stoma heb, dan is dat het ‘relaxmomentje’ op de wc: heerlijk even zitten, tot rust komen, de spreuken lezen op de tegeltjes en natuurlijk de verjaardagskalender bekijken. Mijn toiletbezoek bestaat uit katheriseren, het legen van mijn stomazakje of een nieuw zakje op mijn buik klikken. Ik heb dan wel weer het voordeel dat ik bij extreme buikgriep niet steeds heen en weer hoef te rennen naar de wc, ik vang het gewoon op in mijn stomazakje, wat een luizenleven 😉