Blogs

Een reactie die Thierry Baudet nog niet heeft gekregen (van een vrouw)

'Hopelijk gaan meer mensen bij zichzelf na waarom ze zo kwaad op je zijn'

Beste Thierry Baudet,

Iedereen weet inmiddels dat jij de laatste weken een behoorlijke lading poep over je heen hebt gekregen. Ik moet eerlijk toegeven dat mijn eerste reactie ook één van woede was. Niet vanwege die ene pagina uit je boek Voorwaardelijke liefde, maar vanwege het artikel op ThePostOnline (bij je roman houden mensen er geen rekening mee dat schrijvers artiesten zijn.)

Mijn eerste reactie op het TPO-artikel was: “Nee, hoe kan zo’n charmant iemand nou zo’n hufter steunen?”
Je beschrijft in het desbetreffende artikel dat Julien Blanc een karikatuur neerzet en grappen maakt voor shock value. Dat snapt toch iedereen? Helaas ga je er ook maar gelijk van uit dat iedereen snapt dat hij overdrijft.

Snijwonden

Dat is niet altijd het geval. Helaas heb ik in het echte leven de invloed van die overdrijvingen gezien. De meeste van mijn vrienden waren jongens, maar ik had ook vriendinnen. Op een dag kreeg één van die vriendinnen een sms’je: “Zin om ontmaagd te worden?”
Uiteraard stuurde ze, zonder smiley, terug: “Nee.”
Waarop hij terug stuurde: “Nou, als jij geen seks met me wil, ga ik mezelf snijden.”

Zij wist dat hij dit ging doen, want hij had deze truc al bij anderen geflikt. Zij wist ook dat hij die snijwonden op zijn arm aan haar zou laten zien. Gek genoeg was die truc inderdaad effectief. Ik heb echt mijn best moeten doen om te zorgen dat hij geen seks met haar had. De gedachte dat iemand zich pijn gaat doen, omdat zij geen seks wilde, was voor haar een rot gevoel. Maar dat iets effectief is, betekent niet dat het altijd ethisch is. Ik moest haar keer op keer vertellen: “En wat nou als je seks met hem hebt? Dan dumpt hij je over een week en dan ben jij degene met een gebroken hart. Hij gaat naar het volgende meisje en doet dezelfde truc weer. Die voelt zich net zoals jij weer schuldig en alles begint weer van voren af aan.”

Hij had die truc van Julien Blanc geleerd. Nou ja, hij had zijn eigen adaptatie gemaakt van één van Blanc’s grappen. Natuurlijk zijn er genoeg van Blanc’s volgelingen die dit niet doen, maar één is al teveel. Dat is ook waarom mijn eerste reactie op jouw artikel woede was.

Seksueel geweld

Wat mij heel erg opvalt aan de respons die je krijgt, is dat er veel boze mensen zijn die niet de andere kant van het verhaal vertellen. Mijn eerste reactie was ook woede, maar ik ben bij mezelf nagegaan waar die woede vandaan kwam. Het speelt waarschijnlijk ook mee dat ik zelf slachtoffer ben van seksueel geweld. Ik heb maandenlang met blauwe plekken rondgelopen. Eén keer ben ik letterlijk bij mij haren meegesleurd. Uiteindelijk​ ​gaf​ ​ik​ ​zo’n​ harde​ ​ruk​ ​om​ ​los​ ​te​ ​komen​ ​dat mijn​ ​haren er werden uitgetrokken.​

​​Nee,​ ​ik​ ​hoef​ ​geen​ ​zieligheids​​punten, maar ik ga je uitleggen waarom ik dit vertel. Dat is waarom ik deze respons ook schrijf. Er zijn vrouwen die slachtoffer zijn van seksueel geweld. De dader was in sommige gevallen door Julien Blanc geïnspireerd. Voor sommige jongens is hij misschien een held, maar voor meiden kan hij de duivel worden als de verkeerde man zijn grappen echt serieus neemt.

Misframing

Maar is dat Julien Blanc’s verantwoordelijkheid? Ik vind het persoonlijk een lastige vraag. Aan de ene kant zit het in het aard van het beestje bij die mensen, maar Blanc maakt het op een of andere manier wel bij ze los. Ik weet niet in hoeverre hij zich er bewust van is, dus ik vind het lastig om daar een oordeel over te geven.

Hopelijk gaan er meer mensen op een rustige manier het gesprek aan en ik hoop dat dit meer inzicht geeft in de woede van de oppositie. Ik kan niet voor iedereen spreken, maar wel voor mezelf. Ondanks dat we op politiek vlak van mening verschillen hoop ik voor je dat deze misframing stopt.