avatar
     
Blogs

Wat voeg ik toe aan de maatschappij?

'Druk, druk, druk: ik ken dat niet en dat maakt me onzeker'

Ik word vaak gezien als één brok positiviteit. Iets wat ik als een ongelofelijk groot compliment beschouw en  waarvan ik ook hoop er anderen mee te kunnen inspireren. ‘Always look on the bright side of life’.  Maar ook bij mij is het niet altijd alleen maar positiviteit en feest. Ook ik ken soms dagen of weken dat ik minder goed in mijn vel zit. Dat ik mezelf het liefste opsluit in huis om even lekker een potje te huilen. Ook voor die donkere dagen moet ruimte zijn.

Als ik niet lekker in mijn vel zit komt vaak dezelfde vraag naar boven: Wat voeg ik toe aan de maatschappij? No panic! Dat klinkt dramatischer dan het het. Het is niet zo dat ik depressief ben of levensmoe. Ik bedoel met dit gevoel het gevoel van je nuttig maken voor de maatschappij, iets toevoegen. Ik wil mij graag nuttig maken, iets toevoegen, en heb dan soms het gevoel dat ik dat niet genoeg doe.

“Ben je alleen maar nuttig als je een fulltime baan hebt en het ongelofelijk druk hebt?”

Als ik om mij heen kijk heeft iedereen het maar druk druk druk met werk, gezin, sport, verenigingsleven en studie. Ik heb die drukte niet en dat maakt mij soms onzeker. Voeg ik wel genoeg toe? En dan komen de tranen, een gigantische huilbui. Ik lig niet doodziek op bed, ik kan dus meer doen. Mijn vriend wordt boos en verdrietig als hij mij zo over mijzelf hoort praten. “Ben je alleen maar nuttig als je een fulltime baan hebt en het ongelofelijk druk hebt?” En daar heeft mijn vriend absoluut een punt. We leven in een maatschappij waarin het druk hebben en veel werken de standaard lijkt te zijn. Als je het niet druk hebt of werkt is er vast iets goed mis met je of je bent een uitkeringstrekker.

“Kijk eens hoeveel mensen jij inspireert in hun leven met alles wat je doet, je bent wel degelijk nuttig en belangrijk voor de maatschappij!” zegt mijn vriend vaak. Ik vind het superlief, maar het blijft iets waar ik mee worstel en waar ik mij soms echt rot over kan voelen. Tegelijkertijd besef ik mij ook dat ik natuurlijk ook in een compleet andere situatie zit dan normale gezonde mensen. Ik leid bepaald niet het leven van een doorsnee 22-jarige…