avatar
     
Blogs

Glutenvrij?

'Waarom krijgt een linzensoep etende geitenwollensok niet even lekker coeliakie zeg!'

‘Ik mag je feliciteren. Je hebt coeliakie.’ Deze woorden kwamen uit de mond van ‘mijn internist’. En ik…liep bijna de polonaise. Er was twijfel tussen twee ziektebeelden: coeliakie en/of Auto-immuun hepatitis zijn. Van die laatste word je echt niet vrolijk. Ik was dus zo blij als een kind en snapte zijn felicitatie. Het afgenomen darmbiopt heeft de diagnose voor 100% bevestigd. Antistoffen zijn in mijn bloed volop aanwezig, maar kunnen ook wijzen op een andere auto-immuun ziekte, die hepatitis variant. Gelukkig niet.

En nu ben ik dus al een paar weken op een glutenvrij dieet. Bij het woord dieet gaan normaal gesproken mijn nekharen al een beetje overeind staan. Daarbij komt dat ik geen enkel dieet volhoudt. Heb ik weer. Überhaupt is het belachelijk, dat iemand zoals ik aan een glutenvrij dieet moet. Karma? Ik ben dol op wit. En dit bedoel ik niet racistisch. Witte pasta, wit brood, witte chocola. Jammie. Waarom krijgt een linzensoep etende geitenwollensok gewoon niet even lekker coeliakie zeg.

Ik irriteer ik me suf aan mensen die geen gluten eten, vanwege het zogenaamde gezondheidsaspect of omdat het hip is

Vooralsnog gaat het mij redelijk goed af. Er is genoeg te verkrijgen in de supermarkt en thuis is het dan ook prima vol te houden. Overigens irriteer ik me suf aan mensen die geen gluten eten, vanwege het zogenaamde gezondheidsaspect of omdat het hip is. Zij bestempelen zichzelf zonder officiële diagnose: glutenintolerant. Opzouten, ik wil het niet horen. Het grootste gevaar ligt hem in kruisbesmetting, waar eerder genoemde groep helemaal gaan last van heeft. Waar ik in eerste instantie dacht… dit zal allemaal wel loslopen, ben ik daarvan teruggekomen. Na een cracker met een lik Nutella waar de ‘glutenvolle mensjes’ ook in hadden zitten graaien kreeg ik buikpijn en kramp met alle gevolgen van dien: stinkpoepies enzo. Mijn omgeving doe ik daar ook een heel groot plezier mee *kijkt voldaan*. Je moet overal maar het leuke van inzien. Toch?!

Binnenkort heb ik een trainingsdag van mijn werk. Afgelopen week kreeg ik een mail, dat er voor de lunch gezorgd gaat worden. Lekker, dacht ik. Vijf seconden later…KAK! Tja, ik zal maar even gaan informeren of dat ze voor mij glutenvrije producten hebben en nog belangrijker: graag glutenvrij klaarmaken. Over een aantal weken gaan we uit eten…KAK! Maar weer even gaan informeren of ik daar wel terecht kan. De Proeverij in Zierikzee (tip voor een andere patiënten) schijnt hier goed in thuis te zijn. En zo wennen we langzaam aan een glutenvrij bestaan.

Thuis wordt ik ook al ‘liefkozend’ begroet.

“Halloooo, daar is soe-li-akkie weer.”

“Dat je lekker ff in de stront-weg-zakkie, ouwe gek.”