Blogs

Home Sweet Home

De eindeloze zoektocht naar een huis

Ik weet best dat we geen makkelijk pakket hebben. Zonder banen en met drie huisdieren sta je nou niet bepaald boven aan de lijst van gewilde huurders. Althans, zo bleek. In de afgelopen weken bestonden onze dagen voornamelijk uit solliciteren en huizen zoeken. Ik begon en eindigde mijn dag met Funda. Reageerde op eindeloos veel huizen en wachtte daarna in spanning af.

We hebben meerdere huizen bezichtigd en verschillende makelaars gesproken voordat we uiteindelijk ons huisje vonden. Een zoektocht waarin beloftes werden gedaan die niet werden nagekomen, waarin het einde nooit in zicht leek te komen en wat vooral een emotionele rollercoaster was. Wat de zoektocht niet perse makkelijker maakte was dat we eigenlijk niet wisten waar we wilden wonen. Verder dan ‘de Randstad’ waren we nog niet en dat liet veel ruimte over. We focusten ons dus zowel op Amsterdam, Rotterdam als Den Haag.

Het hoogtepunt was dat we over de wc moesten klimmen om in de douche te komen

Voordat ik verder ga maak ik even een sprongetje terug naar Curaçao om je een idee te geven wat we hebben achtergelaten. We woonden daar op een veilig resort, in een vrijstaand huis met een grote tuin en een zwembad. Zowel wij als onze huisdieren hadden heerlijk veel ruimte en leefden volledig in overbodige luxe. Dat we dat moesten opgeven en kleiner zouden gaan wonen dat wisten we. Maar onze eerste bezichtiging in Amsterdam was wel het andere uiterste. Een jonge, enthousiaste makelaar reed op zijn scooter voor en liet ons binnen in het ‘fantastische huis’ aan de rand van het centrum.

We maakten kennis, legden onze situatie uit en volgden hem naar de (zo zei hij) ‘ruime’ woonkamer. Nu ben ik netjes opgevoed en zou ik nooit iemand uitlachen terwijl hij zijn baan goed probeert te doen. Maar de keuze voor het woord ‘ruim’ voor deze woonkamer van twee bij twee maakte dat ik het toch bijna deed. Toen hij ons vervolgens naar de ‘ruime’ slaapkamer begeleidde met daaropvolgend de ‘ruime’ tuin (serieus één bij één!!!) kon ik mijn grijns niet meer van mijn gezicht krijgen. Het hoogtepunt was dat we over de wc moesten klimmen om in de douche te komen. Niet precies wat we zochten. So far Amsterdam.

De makelaar had drie verschillende stellen op hetzelfde moment uitgenodigd

We zochten verder in Den Haag. Dicht bij de zee, daar zijn we tenslotte aan gewend. Onze eerste bezichtiging was een chaos. De makelaar had per ongeluk drie verschillende stellen op hetzelfde moment uitgenodigd en had nauwelijks tijd iets toe te lichten. Toen we aan het einde werden gevraagd een goed bod te doen op dit HUURhuis raakten we lichtelijk in de war en verloren we natuurlijk van een Expat die ver boven de vraag (huur)prijs bood. Dat we moesten overbieden op huurprijzen was voor ons een compleet nieuwe dimensie, wat een gekkenwerk.

Na vele bezichtigingen en afwijzingen kwamen we uiteindelijk uit bij een huis in het centrum van Den Haag. Een mooi appartement boven een tandartspraktijk. Alles liep voorspoedig, onze huisdieren waren geen probleem (altijd onze eerste vraag) en ook het feit dat we nog geen baan hadden konden we oplossen. Al onze gegevens werden verstuurd naar de makelaar en de maandag er op konden we er in. Ons tijdelijk verblijf zegden we op en stiekem begon ik met online shoppen voor de inrichting. In afwachting van het contract gingen de dagen voorbij. De makelaar liet niks meer horen en na twee keer een reminder te hebben gestuurd kregen we een e-mailtje waarin ons werd verteld dat de meneer de tandarts, de eigenaar van het pand, toch had besloten dat hij geen huisdieren wilde. Fantastisch.

Ik had wel 26 hele uren niet op Funda gekeken en had er weer zin in

Teleurgesteld en gedemotiveerd trokken we met z’n allen in bij de moeder van mijn vriend. Daar woonden we een aantal weken met drie honden, twee katten en drie volwassen mensen, ideaal toch? Funda werd mijn vijand, mijn persoonlijke irritatie en kijken naar huizen was wel het laatste waar ik zin in had, we kregen ze tenslotte toch niet.

Twee dagen Parijs deed ons goed. Met nieuwe energie kwamen we terug. Ik had wel 26 hele uren niet op Funda gekeken en had er weer zin in. We besloten dat we niet langer met zoveel beesten en mensen in één huis konden zitten en startten onze zoektocht met volle moed. Wij zijn tenslotte een onwijs leuk stel, wie wil die nou niet in huis! Via Pararius vonden we een leuk huis in een goeie buurt in Den Haag. We mailden de makelaar en kregen direct antwoord met de uitnodiging om te komen kijken. De volgende dag bezochten we het huis en ontmoetten we de makelaar. Voor het eerst werd er de tijd genomen, werd er geluisterd naar onze situatie en liep het uit op een erg leuk gesprek met zowel de eigenaar als de makelaar. De volgende ochtend ontvingen we een sms van de makelaar met het bericht dat de eigenaar een voorkeur had voor ons (Jeej!). En binnen een week openden we de deur van ons nieuwe huis!

Gelukkig ging alles mis. Uiteindelijk zitten we op een geweldige plek in het mooiste huis dat we gezien hebben. Eind goed al goed. Maar man oh man wat een gedoe!

Nieuw huis?

De sleutels van het nieuwe huis!