avatar
     
Blogs

RIE: opvoedmethode uit Amerika

Kinderstoelen, wipstoeltjes en wandelwagens het huis uit!

RIE is een opvoedmethode die in de jaren ’40 is ontstaan in Amerika en staat voor Resources for Infant Educators. In de VS is de opvoedmethode momenteel aan een opmars bezig.  Maar wat houdt Rie precies in? De basis van de techniek bestaat uit respect en vertrouwen. Daar waar het bij de meeste opvoedtechnieken belangrijk is dat kinderen respect hebben voor hun ouders, gaat het hier om respect voor het kind: dit is namelijk een intelligent wezen die zelf tot van alles in staat is. 

Omdat ik research doe voor een programma over opvoeden en zelf moeder ben van twee meisjes, ben ik me in de RIE opvoedtechniek aan het verdiepen. Ik overtreed dagelijks een paar belangrijke regels van de methode, als ik de artikelen over de opvoedmethode mag geloven. Toch zijn er ook veel aspecten aan de methode waar ik me 100% in kan vinden. Speciaal voor jou zet ik alle regels van de methode op een rijtje. Ik begin met de regels waar ik en mijn dreumes ons duidelijk niet aan houden…

  • Spenen zijn uit den boze
    Oei. I love spenen. En mijn dochters ook. Volgens de RIE methode weerhoudt een speen een baby ervan te huilen, en het is belangrijk dat de baby juist doet wat hij wil, dus als hij wil huilen, is het uit den boze een speentje in de mond te drukken. RIE aanhangers stellen dat ouders een speen gebruiken omdat ze zelf het gejank van hun baby niet willen horen. Gebruik geen speen, maar zorg ervoor dat je kindje zonder speen rustig kan worden. En huilen mag ook best.
  • Kinderstoelen, draagdoeken, wipstoeltjes en wandelwagens het huis uit!
    Waarom? Omdat al deze middelen je kindje zouden beperken in zijn/haar bewegingsvrijheid. Maar hoe vervoer je je baby dan? En hoe geef je de fruithap? Volgens RIE mag je best even wandelen met je baby, maar liever niet te lang. Het allerbelangrijkste voor een baby is volgens de aanhangers de ‘safe space’. Een afgezet gedeelte van je woonkamer, tuin of het park dat volledig babyproof is. De vrijheid om te bewegen is het allerbelangrijkste voor het kind.
  • Neem de tijd voor een verschoning
    Ik verschoon mijn kinderen graag met zorg en aandacht en raffel het nooit af, maar volgens RIE is je kindje de baas tijdens de verschoning. Als dat betekent dat je kind gaat staan of wil omdraaien: prima! Ehm, ik zie direct voor me wat voor situaties dit allemaal op zou kunnen leveren, maar deze zijn allemaal ondergeschikt aan het feit dat het kind bepaalt of hij wil liggen, zitten of staan: het is immers zijn of haar lichaam dat je aan het verschonen bent, en daar moet je respect voor opbrengen.

En dan nu de punten waar ik me wel in kan vinden:

  • Praat normaal tegen je baby
    Stop met babypraat tegen je kindje. Praat normaal. Nu praat ik vanzelf graag op een zachte/lieve toon tegen baby’s, maar van de vocabulaire die sommige ouders toepassen als ze tegen hun kinderen praten word ik niet altijd vrolijk. Volgens RIE is het uitermate belangrijk dat je normaal praat tegen een kindje. En nog belangrijker: vertel hem wat je doet of gaat doen. Trek hem of haar niet zomaar uit zijn stoel zonder te zeggen waarom. Eens!
  • Overdrijf niet met complimenten
    Wij zijn geneigd alles knap en goed te vinden wat onze kinderen doen, maar dit mag best een tandje minder. Je hoeft niet overdreven positief te reageren als je kind een matige tekening aan je laat zien. Wel kun je benadrukken dat hij/zij goed gewerkt heeft.
  • Laat je baby zelf in slaap vallen
    Mijn beide dochters slapen sinds ze zijn geboren zijn als roosjes dus ik heb geen ervaring met baby’s die urenlang liggen te huilen, maar om je kindje zelf in slaap te laten vallen, daar ben ik het helemaal mee eens.
  • Geef je kind simpel speelgoed
    Op de creche van mijn jongste dochter spelen ze met afwasborstels, lege flessen met hierin confetti, rijst of water en houten pollepels. En ik kan niet anders zeggen dan dat de baby’s en dreumesen zich er waanzinnig vermaken. Volgens RIE is het belangrijk dat kinderen speelgoed hebben waarmee ze zelf uit de voeten kunnen.
  • Dwing je kind niet om te eten
    Totally agree. Bij mijn oudste dochter vond ik het héél belangrijk dat ze alles proefde en alles at. Ze moest en zou wat eten, maar uiteraard werkte dit helemaal averechts. Op dit punt ben ik flink op mijn bek gegaan, en dus kijk ik nu heel anders naar eten en dwing ik mijn kinderen nooit om te eten. En guess what? Ze eten zeer smakelijk!
  • Meng je niet in ruzies tussen kinderen
    Toch ben ik het ook met dit punt eens, al is het in de praktijk niet altijd mogelijk. Wel ben ik van mening dat kinderen die mot met elkaar hebben er altijd eerst zelf moeten proberen uit te komen. Meestal wordt het dan snel opgelost. En lukt het je kind iets zelf op te lossen, dan geeft dit hem of haar zelfvertrouwen!

Zelf ben ik een echt Montessori kind. Ik heb acht jaar Montessori onderwijs gevolgd en vind het reguliere basisonderwijs dat mijn oudste dochter volgt niet verkeerd, maar soms wel verbazingwekkend. Tijdens mijn jeugd was zelfstandigheid en verantwoordelijkheid heel erg belangrijk. Montessori wordt het beste samengevat in de volgende zin: ‘Help mij het zelf te doen’. Tijdens mijn periode op de basisschool mocht ik zelf weten in welke volgorde ik werkte en hoe lang ik waar over deed. Als kleuter al kreeg ik de vrijheid in de keuze hoe lang ik met iets wilde spelen en op welke manier. Maar natuurlijk waren er grenzen en veel huisregels. Eten gebeurde op gezette tijden en samen hielden we de klas gezellig. Iedereen had daar zijn of haar eigen taak in.

Zoals met iedere opvoedmethode kun je kiezen om er all the way voor te gaan, maar wat ik leuk vind is om van diverse methodes de dingen mee te nemen die je aanspreken. In het geval van de RIE methode zijn dat duidelijk niet alle punten. Toch is het grappig dat ik in eerste instantie ongeveer van mijn stoel rolde van het lachen toen ik las over verboden spenen en kinderstoelen, maar me helemaal kan vinden in de manier van communiceren, het creëren van zelfstandigheid en het geven van vrijheid.