avatar
     
Blogs

Juul’s liefdesleven: een rollercoaster van emoties

'Mijn veilige, vertrouwde, soms ietwat saaie leventje, was voorbij..'

Mijn liefdesleven is het best te omschrijven als een rollercoaster van emoties. Niet dat ik nooit gelukkig ben geweest in de liefde, in tegendeel, maar het is behoorlijk rumoerig geweest. Van onmogelijke vakantieliefdes, hopeloze vlinders in mijn buik, manipulatieve vriendjes, friends with benefits en de one night stand. Alles is wel een keer voorbij gekomen. Maar daar kwam op mijn 21e abrupt een einde aan toen ik de man van mijn leven ontmoette. Althans, dat dacht ik!

J. was alles was waar ik niet op viel, lees: blond, kleiner én jonger dan ik. Toch werd ik smoorverliefd op hem, ondanks dat ik mij daar hevig tegen had verzet. Ik wou helemaal niet verliefd worden of een relatie hebben. Ik wou vrij zijn en genieten van mijn studententijd. Maar er was geen houden aan. Ik moest er echt aan geloven. Mijn vrijgezellenleven, dat behoorlijk gezellig was, zei ik vaarwel.

De start van de relatie verliep niet zonder slag of stoot. Ik had nog wat te verwerken van een vorige relatie en was echt niet het leukste vriendinnetje om te hebben. Elke idioot was al tien keer gevlucht, maar hij bleef! Na een half jaar gingen we samenwonen, maar we zorgden ervoor dat we beiden ons eigen leven zouden blijven leiden. Dat lukte behoorlijk goed, maar na drie jaar kregen we een behoorlijke dip waar we ons wonder boven wonder doorheen hebben weten te slepen. Weer drie jaar later ging het mis… goed mis.

Op een avond kwam mijn blonde adonis thuis met de mededeling dat het niet langer zo ging. Als een pudding donderde ik in elkaar. Zes en half jaar zag ik voorbij flitsen. Mijn veilige, vertrouwde, soms ietwat saaie leventje, was voorbij. Hoe dan? Ik snapte het niet. Ik wilde het ook niet snappen terwijl ik heel erg goed wist waar het precies mis was gegaan. Het ging niet altijd zoals het zou moeten gaan. De liefde was er, maar niet zoals liefde bedoeld is. Nu kan ik alles heel goed relativeren, maar daar was op dat moment echt geen ruimte voor.

Ik vertrok uit ons huis en ging voor het eerst in mijn leven alleen wonen. Voor iemand die heel goed alleen kan zijn, is alleen wonen helemaal kut. Alleen wakker worden. Alleen koken. Alleen slapen. Saai! Maar ik moest wel, ik had geen andere keus. Dit was ineens mijn leven geworden. Ik moest wennen en sloot mij als een soort van therapie op in mijn huisje. Al snel was ik dit zat en besloot ik op aanraden van vrienden de beruchte app Tinder te downloaden.

En daar begint de ellende…

Meer lezen? Volgende week lees je de tweede column van Juul!