Blogs

Mijn ontroering strijdt met vrees voor de puberteit

'Waarom is het vaak zo ongezellig en ingewikkeld?'

De ultieme déjà vu-beleving heb ik op deze koude zaterdagochtend. Met mijn middelste dochter (11) bezoek ik de open dag van een middelbare school in Hilversum. Wat een drukte op de parkeerplaatsen rond de school, de verkeersregelaars die ingehuurd zijn kunnen de situatie bijna niet meer behappen. Alsof het gratis is hier. Oh ja, dat is het ook.

Een aantal jaar geleden behaalde mijn oudste dochter (21) hier haar diploma. Het was een bumpy road. Middelste is vandaag zenuwachtig en kijkt met grote ogen in het rond. Wat is een conrector? Hoe ga ik hier ooit de weg vinden? Het is op zijn zachtst gezegd spannend voor haar. Ik herken in de gang de oude mentor van oudste. Ik spiek om mij heen of ik ook de verzuimcoördinator kan vinden. Haar sprak ik destijds vaker dan mijn beste vriendin, helaas.

Ze ontroert me; ze is nog zo jong en puur maar de puberteit wacht om de hoek

Oudste dochter en middelste vormen een contrast. Fysiek (de een lang en donker de ander klein en blond) maar ook intellectueel. Waar oudste zich al op jonge leeftijd verdiepte in de Griekse mythen rent de middelste liever op het hockeyveld. Langzaam zie ik de nervositeit van middelste plaatsmaken voor enthousiasme. Na een gesprekje met een topsportleerling, een lekkere wafel in de kantine en een heel aardige jongen in het biologielokaal ontspant ze en durft ze de school voorzichtig te zien als haar toekomstige plek. Ze ontroert me; ze is nog zo jong en puur maar de puberteit wacht om de hoek. Ik kan niet zeggen dat ik daar naar uitkijk.

De puberteit van oudste was lastig. Voor haar en voor mij, er waren uiteindelijk geen winnaars. Na een vlekkeloze basisschooltijd werd ik na twee jaar op haar middelbare school op het matje geroepen: ‘Uw dochter verzuimt en let niet op in de klas’. ‘Eh, nee hoor ik ben de moeder van xx, u vergist zich denk ik’. Geen idee toen wat de puberteit met mijn bloedjes kon doen (terwijl ik zelf toch ook geen lieverdje was moet ik eerlijk bekennen).

De puberteit is nodig voor de ontwikkeling van tieners dat weet ik. Je losmaken van je ouders, een eigen identiteit ontwikkelen. Maar waarom is het dan vaak zo ongezellig en ingewikkeld? Middelste weet het inmiddels zeker: ze wil naar deze school. Oudste weet niet of het de beste keuze is voor haar jongere zusje. “Mam, dat laptoponderwijs is ook niet alles. Iedereen zat constant series te kijken onder de les.” Ze is allang geen puber meer. Ze ontwikkelde haar eigen identiteit en wat voor één. Middelste houdt vol: “Als ik ergens een wafel krijg ben ik verkocht!”