Blogs

De perfecte bruiloft

Een spiritueel huwelijk voor 'een-jaar-en-een-dag'

Ik had een mening over trouwen (inmiddels is de mening bijgesteld) Ik had er niet iets op tegen maar ik vond het veel geld kosten wat ik nooit had. Ook leek er bij mij een soort allergische reactie te ontstaan bij het woord alleen al: ‘trouw’ (en). Ik nam het woord maar niet te vaak in de mond, en hoe meer lading er aan gegeven werd en hoe meer de betekenis van mijn partner eraan gegeven werd des te harder rende ik naar de deur. Ik dacht weloverwogen te beslissen dat het niet mijn ding was. Maar afgelopen december gebeurde er iets. We waren in het Archeon waar de Mindwinterfair aan de gang was. Door de kou liepen langs een paar lemen hutjes en toen gebeurde het… Mijn oog viel op een bord. ‘Pagan Wedding 25 euro’. Ik hoefde dus echt geen moment te aarzelen.” Zullen we trouwen?” Vroeg ik. Het antwoord was ja.

Toen ontstond er wat spanning. Een van mijn zoons riep ineens: “ik wil geen broertjes en zusjes meer!” een vriendin van mij belde gehaast haar man op die nog bij de parkeerplaats was. “Kom je? Schiet je een beetje op? Marjolein gaat trouwen!” Toen we vrolijk hadden geapplaudisseerd voor het voorgaande bruidspaar, mochten wij naar binnen. In de Pagan Wedding Chapel werd een mooi ritueel uitgevoerd. Het publiek was uitmuntend. De kinderen mochten allemaal een lint uitzoeken om de handen van mij en mijn geliefde met elkaar te verbinden. In werkelijkheid stond de lemen hut ineens vol jochies met linten om hun hoofd die zichzelf als Ninja waanden. Onze vrienden maakten zoveel foto’s dat een heel album gevuld kon worden.

We sprongen over een bezemsteel om de cirkel te verlaten en waren met elkaar verbonden voor een jaar en een dag

De Pagan bruiloft is een oud-Keltische manier van trouwen. We werden verbonden met de aarde, water, vuur en lucht. We spraken onze geloften uit (ik aarzelend natuurlijk want ik had er niet op gerekend en het was toch zeker niet mijn ding!) Onze handen werden verbonden met linten (handfasting) en wensen werden uitgesproken. “Mam ik wens jullie veel bananen toe, ja mam ik wens jullie heel veel geld toe!” we staken onze kaars aan en toen kwam het leukste: we sprongen over een bezemsteel om de cirkel te verlaten en waren met elkaar verbonden voor een jaar en een dag.

De tijdspanne van ‘een-jaar-en-een-dag’ is een symbolische tijdsaanduiding; een proefperiode om te kijken of we echt bij elkaar horen en de volgende stap (voor het leven) aan kunnen. Tja, het blijft een proefhuwelijk hè, maar het kan altijd verlengd worden! We zijn naar buiten gegaan, dat was dat. Ik had me geen betere bruiloft kunnen voorstellen dan deze met mijn beste vrienden en vier Ninja’s.

De Pagan Wedding Chapel in het Archeon