Blogs

Het leven van een dertiger

Kinderen of toch nog niet?

Tsja.. dat kan nogal verschillen. Zo had ik gisteren een mijn beste vriendinnen van vroeger uit Nijmegen over de vloer. Onze moeders zijn ook vriendinnen, waren samen zwanger, en mijn vriendin werd uiteindelijk 10 dagen eerder geboren dan ik. Maar wat hebben we nu een verschillend leven..!

Terwijl ik op premieres en voor camera’s sta, staat mijn vriendin poepluiers te verschonen. Zo bracht ze gisteren haar twee meisjes van 2 en 5 mee naar mijn niet-kindvriendelijke huis in Amsterdam.

Broodjes knakworst

Ik was die ochtend nogal brak van een drankje te veel tijdens een feestje de avond ervoor. Mijn vriendin was brak omdat haar oudste die nacht uit bed was gevallen. Ik had vrijdagmiddag op verzoek al broodjes knakworst gehaald. Witte broodjes. Ook zoiets. Haal ik nooit in huis. En knakworsten zeker niet. Maar nu wel.

Terwijl ik op premieres en voor camera’s sta, staat mijn vriendin poepluiers te verschonen.

Terwijl mijn vriendin de parkeermeter nog even vult, stormen haar koters al de trap op. Terwijl ze aan mijn lamellen staan te trekken om te kijken of mama er al aan komt, valt er een bloemenvaas uit de vensterbank op de salontafel boeken.

“Oh sorry”, zegt mijn vriendin, terwijl ze naar boven komt en terwijl ze mij druk met handdoeken in de weer ziet. “Ja, bij ons kunnen ze niks kapot maken.” Ja bij mij wel dus. Ik heb een glazen salontafel met allemaal glazen dingen er op, een hoge bar, en een designerbank. Alles wat kon breken, legde ik weg en na de limonade en een snoepje waren de kids even zoet met mijn keyboard, zodat mijn vriendin en ik bij konden kletsen tijdens een theetje.

Ja, bij ons kunnen ze niks kapot maken.

Totdat de kleuters mijn kledingkast hadden ontdekt. Al mijn make-up en kleding werd uit de kast getrokken, en ik mocht de nageltjes om de beurt rood en blauw maken. De meisjes voelden zich wel echte prinsesjes! Ook verstoppertje spelen in mijn grote kledingkasten was een favoriet spel.

Handdoek op de bank

Na een uurtje ravotten in het Vondelpark heb ik, terwijl ze mijn bank opkropen voor een broodje knakworst met mayo en ketchup, hun modderlaarsjes uitgetrokken en op aanraden van mijn vriendin maar even een handdoek op de bank gelegd. Het zijn schatjes hoor, voor een paar uurtjes, maar ik ben er zelf nog zo niet aan toe..

Stiekem waren die broodjes knakworst met mayo en ketchup dan wel weer heel erg lekker voor mijn brakke gestel.